• Vreeswijk O17-1 vs PVCV O17-2 1:0


    Vreeswijk uit. Altijd lastig daar in de Nieuwegeinse volksbuurt Zandveld. Een tochtig sportpark met een clubhuis dat betere tijden heeft gekend. En waar op elk speelveld de spelers van de blauw-witte thuisclub twee keer zo groot en twee keer zo breed lijken als hun tegenstanders. Ook onze jongens mochten weer de wei in tegen enkele uit de kluiten gewassen gasten die dagelijks hun Philishave over de behaarde kaken moeten halen. Vreeswijk had in november in Vleuten onze jongens op brute kracht en pure snelheid kansloos verslagen (1:4) en stond op de 4e plek. Een serieuze tegenstander vandaag. Een opponent waartegen onze op de 6e plaats dobberende helden konden bewijzen dat de ongeslagen status van 4 opeenvolgende wedstrijden geen toeval was. Dat moest helaas wel gebeuren zonder onze koele regisseur Luuk, die wel op krukken zijn maatjes gepassioneerd kwam aanmoedigen.

    Op scherp gezet door coach Gijs gingen onze jongens vlijmscherp van start. Met stevige duels en rustig combinatievoetbal lieten de virtuozen uit Vleuten de behaarde beentjes van het gevreesde Vreeswijk bibberen van de stress. Echte kansen leverde de prima start helaas niet op, maar de volley van Derek en de slimme doorkopbal van Younes bevestigden wel het veelbelovende begin van PVCV. Na een kwartiertje gooide Vreeswijk meer de beuk er in, zocht direct de diepte achter onze defensie en begon de scheidsrechter van dienst strenger te fluiten. Dat leverde naast toenemende irritaties in het veld ook meer dreiging van Vreeswijk op. Twee keer glipte de razendsnelle rechtsbuiten langs zijn mannetje en krulde levensgevaarlijke voorzetten voor het PVCV-doel. Gelukkig was Djavi als een ware Zen-meester iedereen de baas bij deze hoge ballen in de 16. Vlak voor rust zorgde onze onvermoeibare krijger Derek met een kiezelharde kopbal nog voor gevaar voor het Vreeswijk-doel en werd de gelijkwaardige eerste helft afgesloten met een 0:0 ruststand.

    In de rust was het PVCV-legioen ervan overtuigd dat een doelpunt het stevig op slot zittende duel eindelijk echt open zou gooien. Helaas viel deze goal al vroeg in de 2e helft aan onze kant. Nadat Vreeswijk na 30 seconden op de lat had gepegeld, zorgden een hoge bal van achteren en twee meesprintende Vreeswijk-uitsmijters voor groot gevaar. Djavi werd door deze zware jongens onder druk gezet en kreeg de hoge bal niet compleet onder controle. De terugketsende bal werd door de Vreeswijk-spits in ons verlaten doel geschoven (1:0). Een flinke tegenvaller voor Gijs en zijn jongens. Gelukkig was er nog tijd genoeg om wat Vleutense ballen tussen de Vreeswijkse palen te duwen.

    Maar Vreeswijk duwde direct door. Het geheime wapen ‘beuken & slopen’ werd uit het Vreeswijkse goochelkoffertje getoverd en onze jongens moesten piepend en krakend uit de fysieke strijd zien te blijven door snel te combineren. Helaas bleef de bal steeds korter aan de voeten van onze rood-witte helden en werd te snel de paniekerige lange bal op onze reus Niels gezocht. Zo slaagde Vreeswijk er definitief in om er een vechtwedstrijd van te maken en kregen de behaarde bikkels halverwege de tweede helft grote kansen om de wedstrijd vroegtijdig te beslissen. Maar Djavi, de paal en de niet scherp afgestemde lenzen van de Vreeswijk-spits hielden onze mannen in leven.

    Helaas liet de scheidsrechter teveel pittige duels doorgaan en vlogen de irritaties, enkelbandjes en knieschijven over het veld. Nadat Guylai een gele kaart kreeg voor protesteren en 10 minuten langs de lijn moest afkoelen, kreeg hij daar gezelschap van Gijs die een rode variant kreeg voorgeschoteld van de scheidsrechter. Om het team niet stuurloos over de Nieuwegeinse toendra te laten zwalken namen Ad en Jochem voor de slotfase de coachrol op zich. Veel hielp dat niet, want PVCV kon er geen echt slotoffensief meer uitpersen. Zowel Wisse, Niels als Kay moesten zich met spierblessures laten vervangen. Younes werd nog als plan B naar het front gestuurd, Julian kreeg na een lange solo een kansje en in blessuretijd plukte de krachtige keeper van Vreeswijk de bal van Guylai’s voeten. Vreeswijk was uit de counter nog twee keer dreigend, maar onze Djavi was even zo vaak de reddende engel.

    Zo kwam na een stabiele eerste helft en een onrustige tweede helft een einde aan een prachtige reeks van 4 ongeslagen wedstrijden, waarbij ook topteams als Victoria en DVSU huilend de gordijnen werden ingejaagd. Kan gebeuren tegen een op het randje spelend fysiek en wilskrachtig team als Vreeswijk. Dus laten we vooral kijken naar de positieve zaken uit de 4 ongeslagen potjes in maart en april. Met de teamspirit zit het absoluut goed en in die reeks werd ook bewezen dat we doelpunten kunnen maken. Vol goede moed dus op weg naar de thuiswedstrijd tegen de nummer 5: OSM. Net als Vreeswijk een zeer fysiek spelend team. Alle steun voor onze jongens is daarom welkom!