• PVCV O17-2 vs. Vreeswijk O17-1 1:4

    Na de kansloze en onverwachte 3:0 nederlaag vorige week tegen middenmoter Victoria konden onze jongens zich vandaag op eigen veld revancheren tegen Vreeswijk O17-1. Geen halfzachte eitjes deze gasten uit Nieuwegein, want ze stonden 1 plek hoger op de ranglijst en hadden onze rivaal De Meern wel met 2:1 huilend naar huis gestuurd. Om aan te haken bij de subtop moesten de 3 punten wel in het regenachtige en gure Vleuten blijven. Anders dreigde de grijze middenmoot. Door de Corona-beperkingen konden slechts weinig mensen de voorzichtige rentree van de enkele weken aan zijn hamstring geblesseerde Guylai live bijwonen. Zo konden Gijs & Youri eindelijk weer over een compleet team beschikken.

    Dat Vreeswijk vandaag geen kleuterklas naar Vleuten had meegenomen bleek al bij de warming-up. We zagen stevige baarden, betonnen borstkassen en benen als boomstammen. Dat onze jongens zwaar onder de indruk waren van het fysieke overwicht van Vreeswijk en niet klaar waren voor een stevige strijd bleek de eerste 20 minuten. Op alle vlakken en op elke plek van het veld werden onze helden in die wedstrijdfase afgetroefd en steeds volgens hetzelfde recept. Bij balverlies van PVCV speelden de blauw-witten uit Nieuwegein direct de diepe bal achter onze verdedigers en renden hun speersnelle aanvallers richting ons doel. Eerst redde Djavi nog spectaculair, maar daarna kon hij met gebogen hoofd twee keer het leren monster uit het net plukken (0:2).

    Na 25 minuten was de extreme doelpuntenhonger van Vreeswijk gestild en kregen onze jongens een beetje grip op de uit de kluiten gewassen uitsmijters uit Nieuwegein. Eindelijk bleef de bal wat langer dan 5 seconden in de ploeg en speelde het spel zich meer af op de helft van Vreeswijk. Ineens kwamen er ook wat kansen. Na een sterke actie van Tobias over de rechterkant kreeg Kay voor het doel een kans die nog half werd geblokt door een potige Vreeswijker en vlak daarna werd Dereks spijkerharde kopbal uit een corner prachtig gered door de moedige Vreeswijk-keeper. Nadat Luuk enkele minuten later vanaf de rand 16 zijn oorverdovend harde kanonskogel net over de lat zag scheren, leek de aansluitingstreffer er aan te komen.

    Gepassioneerd rukten de Vleutense strijders op richting doel om nog voor rust de 1:2 op het scorebord te toveren en voor een bloedstollende tweede helft te zorgen. Het tempo ging omhoog, de passie sloop weer in het team en de zeer bescheiden harde kern schreeuwde onze mannen richting het Vreeswijk-doel. Maar 1 minuut voor rust liepen onze moedige strijders vol in het mes van Vreeswijk. Weer was daar het klungelige balverlies op het middenveld, de vlijmscherpe steekpass van de spelverdeler en het pijlsnelle renpaard van Vreeswijk plaatste de bal meedogenloos langs de kansloze Djavi (0:3). Een moddervette tegenvaller zo vlak voor rust.

    In de rust hamerden Gijs & Youri fanatiek op de basisafspraken van het team en probeerden ze het bijna uitgedoofde vlammetje weer nieuw leven in te blazen. Dat leek in eerste instantie te lukken toen eerst Julian na een speersnelle counter kansrijk voor het doel kwam en daarna Kay net niet kon scoren. Maar net toen de hoop in de Vleutense harten weer toenam, goochelde de behendige Vreeswijk-spits zich als Marco van Basten met gezonde enkels door onze defensie en besliste al vroeg in de 2e helft de wedstrijd (0:4).

    In het resterende half uurtje probeerden de ijverige Younes en Julian de schade te repareren en kwamen er nog kansjes. Maar echt spannend wilde het niet meer worden. Gelukkig kregen onze jongens 2 minuten voor tijd nog wel de hatelijke 0 van het scorebord, toen een Vreeswijk verdediger een loepzuivere voorzet van Julian bij de eerste paal in blinde paniek in eigen doel kopte (1:4).

    Zo waren PVCV en Vreeswijk in de 2e helft weliswaar gelijkwaardig, maar leden onze jongens toch een terechte nederlaag. Een ongeïnspireerde en afwachtende start van de 1e helft werd door Vreeswijk keihard afgestraft en zo zakken onze balende balvirtuozen langzaam weg op de ranglijst. Het gaat wat ver om van een winterdepressie te spreken, maar duidelijk is wel dat na 4 nederlagen in 6 wedstrijden het zelfvertrouwen weg is. Om weer op het positieve spoor te komen is er maar één ding nodig: een overtuigende zege op hekkensluiter OSM O17-1 zaterdag.