• Afgelopen week kon PVCV genieten van de spreekwoordelijke roze wolk, want daar zaten we zeker op na de knappe en verdiende 5-3 zege op koploper Kampong. Een absolute topwedstrijd waarin iedereen uitstekend speelde en voor de tweede keer dit seizoen de lijstaanvoerder (eerder dit seizoen Saestum 2) verslagen werd. Wie dacht dat onze mannen nu enkele weken voorjaarsvakantie mochten vieren had het mis: er stond nog een wedstrijd uit de heenronde op het programma. De thuiswedstrijd tegen Zeist werd in december afgelast wegens te weinig man bij de tegenstander en dus hadden we in dit vrije weekend nu wat invulling met de derde inhaalwedstrijd van het seizoen. Dit was een nieuwe tegenstander, die we dus nog niet eerder hadden getroffen dit seizoen en al enkele indrukwekkende resultaten neerzette. Maar Peefie was er natuurlijk ook op gebrand de driepunter tegen Kampong een goed vervolg te geven. Als dat zou lukken en alles meezat, lonkte zelfs de koppositie. We moesten het wel doen zonder de geblesseerde Niels en Guido, die langs de lijn plaatsnamen voor morele support, Ruud en Renze. Wel een hele flinke opsteker was dat Tim voor het eerst sinds zijn blessure in najaar 2022 weer bij de wedstrijdselectie zat. Hij kwam echter geheel in stijl net te laat en maakte weer kennis met een van de ijzeren regels in het amateurvoetbal: te laat is een helft vlaggen. Maar heel fijn dat hij er weer bij is. We mochten voor deze belangrijke inhaalwedstrijd in een kletsnat Vleuten (90 minuten regen) zelfs gebruikmaken van het hoofdveld mét camera´s, waardoor er zelfs video-analyse mogelijk is. Zo nu en dan mag ook Peefie zich even een selectieteam voelen.

    Zo speelden we in de eerste helft echter allesbehalve. Het was verre van dramatisch, maar de scherpte en eensgezindheid die tegen Kampong negentig minuten lang aanwezig was ontbrak nu. Veel balverlies en gebrek aan rust in het spel aan beide kanten leverden een rommelige eerste helft op. Toch bleven aanvallen niet uit en Peefie was in het begin de bovenliggende partij. We deden echter weinig met dit overwicht en dan geldt de aloude voetbalwet dat de tegenstander wel toeslaat. Nadat Youri net misgleed met een sliding kon de spits van Zeist vrij doorlopen, en hij passeerde de uitkomende Jens met een hele mooie stift. De thuisploeg zat echter niet bij de pakken neer en wist met een hard afstandsschot van Gijs O snel gevaar te schichten. De keeper tikte de bal net over. Ook Broekie was dichtbij na een mistrap van de Zeister verdediging, maar hier bleek dat een aanvaller soms ook egoïstisch moet zijn. Broekie was echter zelfzuchtig en speelde de bal af op Mike, die op de keeper stuitte en ook buitenspel stond. Even later was het wel raak: goed drukzetten van Floris leverde balbezit op voor Gijs O, die met een halve omhaal op de achterlijn de bal terughaalde naar Mike. Die kwam naar binnen, haalde hard uit en via het lichaam van een Zeistenaar belandde de bal in het net. Broekie en Mike probeerden ons daarna op voorsprong te schieten, maar dat lukte niet. Sterker nog, Peefie moest een nieuwe achterstand proberen te repareren. Een vrije trap op een gevaarlijke positie leverde de 1-2 op met een schot in de rechterhoek. De eerste helft bleef rommelig met irritaties zowel onderling als met de tegenstander. Een van deze opstootjes leverde twee gele kaarten op voor zowel Floris als zijn directe tegenstander, waardoor beide ploegen tot de rust met tien man speelden. PVCV wist gelukkig de gelijkmaker op het bord te krijgen. Opnieuw leverde goed drukzetten nu via Koen balbezit op. Gijs O bediende Youri, die de mee opgekomen John vond. Diens goede voorzet zorgde ervoor dat Mike in twee instanties de bal kon binnenschieten. Met een 2-2 stand de rust in. We zouden wel echt beter moeten gaan voetballen als we een zege over de streep zouden willen trekken.

    En dat lukte gelukkig in de tweede helft. Hoewel we niet het niveau haalden van de wedstrijd daarvoor en het spel wat rommelig bleef, creëerden we meer kansen en vonden we elkaar wat gemakkelijker dan voor rust. Het inbrengen van Tim, die zijn eerste minuten in maanden kon maken na al enkele keren te hebben getraind, bleek een enorme boost. Hij was meteen betrokken bij een nieuwe voorsprong, want nadat hij zelf de bal veroverde tikte hij de bal subtiel naar Ruben. Die zag Schut aan komen rennen op rechts en bediende hem uitstekend. Schut bleef vorig seizoen droog staan en vertelde de verslaggever na afloop bang te zijn voor opnieuw een doelpuntloze jaargang (´het zal toch niet weer´). Of dit tijdens de 3-2 door zijn hoofd spookte is giswerk, maar hij maakte met een droge, strakke schuiver in de linkerbenedenhoek een einde aan die doelpuntendroogte. De zoals altijd keihard werkende Desley veroverde even later op eigen helft de bal en stuurde Tim weg. De keeper keerde diens schot nog, maar bij de rebound stond daar onze altijd oplettende spits Ruben die de 4-2 binnenschoot. Zeist bleef echter aanvallen en beschikte over enkele hele sterke spelers. Eén van deze spelers was vanuit de verdediging mee opgekomen, kreeg de bal buiten de zestien en kreeg teveel ruimte en tijd om uit te halen. Een keihard schot door het midden vloog erin en zo was het weer spannend. Jens was even later paraat om een zeer gevaarlijke corner over te tikken. Net zoals tegen Kampong lukte het Peefie echter om de wedstrijd uiteindelijk in het slot te gooien. Dit keer was het Mike die de bal veroverde, en Gijs O die de bal in één keer doorspeelde op Ruben. Was het een schot of een pass, in ieder geval had onze spits een subtiel lobje over de keeper in huis die het doel vond. Een volgende treffer hing in de lucht: Tim had een doelpunt ontzettend verdiend en was heel dichtbij na een scherpe voorzet van Mike, maar de keeper was attent. Even later vond ook Ruben de doelverdediger van Zeist op zijn weg na een goede voorzet van John. En de aanvallende intenties van onze rechtsback werden even later weer zichtbaar toen hij na voorbereidend werk van Ruben en Broekie een mannetje uitkapte en met een afstandsschot dichtbij zijn eerste goal in acht jaar was (zijn woorden, eigen goals zijn in deze statistiek niet meegenomen). Opnieuw lag de keeper in de weg, maar weer was daar Ruben die kon binnentikken en hier zijn scherpte in deze situaties aantoonde. Waarschijnlijk was het op de bank zetten van Ruben onderdeel van het masterplan van Gijs, want in de tweede helft liet de getergde spits zien dat hij nog makkelijk jaren mee kan. Een hattrick in één helft, een bijna zuivere (dankzij de tegentreffer van Zeist). Aan beide kanten bleven er kansen. Tim schoot net over en Floris raakte ongelukkig de lat, beide keren met voorbereidend werk van ons spookje. Zeist kwam er met een gevaarlijke counter uit, maar Jens had een goede redding in huis. Tim was nog niet klaar en bleef de aanval zoeken, en bediende dit keer na een lange bal van Gijs A met een assist Broekie, die de bal binnenwerkte. Het slotakkoord was echter voor de bezoekers, want direct na de goal probeerde de aanvaller van Zeist het vanaf de middenlijn. Iedereen bleef als versteend kijken naar de dappere poging, die bijna het doel vond. Jens wist de bal nog net over te tikken. Even later werd er afgefloten en had PVCV de laatste wedstrijd van de heenronde goed afgesloten.

    Een wedstrijd met twee gezichten. In de eerste helft veel rommelig spel, irritaties en enkele zure tegengoals. In de tweede helft, hoewel nog altijd wat rommelig, beter spel, meer aanvallen en meer goals. En ook achterin stond het bij Peefie na rust beter, met opnieuw Youri als sterke leider achterin samen met Gijs. Broekie, Gijs O, Ruben en Mike lieten zich zien en waren betrokken bij meerdere goals, maar de grootste spotlight moet wel op Tim zijn. Voor het eerst in een maand of vijftien mocht onze rechtsbuiten eindelijk weer zijn opwachting maken bij een wedstrijd. Die opwachting maakte hij eerst langs de zijlijn met vlag in de hand, maar na rust kon hij zich ouderwets laten gelden voorin. En hoe: bij drie goals betrokken! Een hattrick zou in 90% van de gevallen denk ik een MOTM-trofee opleveren, maar nu ging die eer toch echt naar Tim. Als het nou een zuivere hattrick was geweest... Een verdiende man of the match-award voor de rechtsbuiten, die echter even op zich laat wachten doordat Floris de trofee nog iets langer in bezit wilde hebben. Maar dubbel en dwars verdiend, en top om hem weer tussen de lijnen te zien. Een veerkrachtig en doeltreffend optreden van onze mannen, die met deze zege zelfs de koppositie overnamen. Net op tijd werd er een screenshot genomen, want even later bleek alweer dat De Bilt had gewonnen en de nieuwe koploper is. Toch maken we met deze zege een sprong van de vijfde naar de tweede plek, een knappe prestatie! De vijfde zege in zes wedstrijden, dat zijn fijne cijfers. Komende zondag zijn we vrij, de week erop reizen we af naar Zoudenbalch voor de ontmoeting met Sterrenwijk. Dat belooft weer een lastige pot te worden, aftrap 11.00 naast de Galgenwaard!