• PVCV 1 verliest ruim van matig en pover Nieuw Utrecht


    PVCV 1 heeft zichzelf geen dienst bewezen door in het degradatieduel tegen een matig en pover Nieuw Utrecht hulpeloos en uitzichtloos met 4-0 te verliezen. Hoewel het elftal van John van den Brink wederom te maken heeft met een lijst aan geblesseerden, is het deze week duidelijk geworden dat we niet meer aan voetballen toekomen en van een team nauwelijks meer sprake is. Helaas moeten we dan ook concluderen dat met het huidige spel en de huidige beleving en mentaliteit de ploeg niets beter verdiend dan de plek waar ze op dit moment in de stand zijn terug te vinden: troosteloos onderaan met slechts twee punten uit elf wedstrijden, een waar dieptepunt sinds jaren voor ons eerste elftal en iedereen die zich daar bij betrokken voelt.  Werk aan de winkel dus voor het technisch kader en de Technische Senioren Commissie om de negatieve spiraal ergens op een manier te gaan doorbreken. Een eventuele degradatie uit de tweede klasse heeft namelijk voor onze prachtige club meer om het lijf dan alleen maar een stap terug naar de derde klasse; de jeugd komt er immers aan en het kan niet de bedoeling zijn dat we jaren bezig zijn deze uiteindelijk voor de regio om ons heen op te leiden. 
     
    Heimelijk denk ik terug aan de tijd dat we afgelopen seizoen met ook niet een heel geweldig team (natuurlijk allemaal afgezet tegen het gevraagde tweede klasseniveau) wel een geweldig resultaat neerzette door ons te behouden in de tweede klasse. De geest die toen door een ieder in de fles werd gehouden is inmiddels definitief uit de fles: de randvoorwaarden zijn simpelweg momenteel niet aanwezig om dit team boven zichzelf te laten uitstijgen. We missen vertrouwen, scoren niet meer uit de kansen die we wel krijgen en laten tevens niets zien wat lijkt op een vooraf bedacht plan van aanval om voor de goal te kunnen komen. De woorden klinken misschien hard vanuit een verslaggever, die altijd zijn best doet positief in denken en schrijven te blijven, helaas valt er na dit weekeinde even niets anders over te zeggen.
     
    Voor de zoveelste keer trad PVCV dit seizoen aan met een andere 'startende elf'. Deels is dit uiteraard ingegeven door het aantal blessures dat het team nog steeds teistert, aan de andere kant lijkt het erop dat John van den Brink de juiste opstelling en bijbehorende elf spelers nog steeds niet heeft gevonden. Op die manier blijkt het best lastig ergens vanuit te gaan bouwen en is het voor de spelers moeilijk daarvan uit vertrouwen te gaan tanken. En dat is de laatste weken terug te zien in het vertoonde spel, dat zich laat typeren door onzekerheid en een gebrek aan samenhang.  Dit keer start het eerste zonder de gepasseerde Thom Lit en met jeugdspeler Fabian van Haarlem in de basis. En wederom stond de brilstand niet lang op het bord. In de eerste minuut scoorde Nieuw Utrecht uit een vrije trap rond de zestien. Te makkelijk om hier alle discussies over een muur en het kiezen van een hoek voor een keeper weer aan de kaak te stellen; de keeper moet al deze beslissingen in een split second maar maken en daarbij werd de bal gewoon geweldig ingeschoten. Feit is wel dat de toon van de wedstrijd na één minuut al werd gezet en we wederom in de achtervolging moesten om gelijke tred met de tegenstander te kunnen blijven houden. PVCV begon langzaamaan gebruik te maken van alle ruimtes, die Nieuw Utrecht op het middenveld liet vallen en wist zelfs enkele mogelijkheden te creëren via Bas Jansen en Sjoerd van Doorn. Deze kansen werden helaas nog niet benut, maar toen PVCV uiteindelijk een penalty kreeg nadat Sjoerd in het zestienmetergebied werd neergehaald, kon het niet anders dan dat we terug zouden komen in de wedstrijd. De realiteit was echter weerbarstiger. Nadat Peef eerder in het seizoen twee penalty's hadden gemist, kon ook Danijel Kovachev het net helaas niet vinden. Matig ingeschoten met de keeper in de goede hoek, de achterstand bleef op het bord staan. Over de gehele eerste helft had ons vlaggenschip echter de gelijkmaker wel verdiend, maar die verdomde hoek en die verdomde klappen elke keer... Dat werd nog eens bevestigd toen PVCV in de laatste seconde van de eerste helft de 2-0 tegen kreeg. Nieuw Utrecht had tot dan zelf ook nog weinig weten te creëren voor de goal van Regilio, maar wisten uit de kansen die ze wel kregen dan uiteindelijk wel te scoren. 
     
    In de tweede helft, met een flinke wind in de rug, probeerde PVCV wel vooruit te voetballen, maar viel de ploeg in het zetten van druk regelmatig uit elkaar en miste we het vertrouwen en de bezieling om door te kunnen drukken. Achterin gaf men weinig weg, maar ondanks het feit dat de tweede helft zich met name op de helft van de tegenstander afspeelde, kwamen ook wij nagenoeg niet tot kansen. De wedstrijd zakte van beide kansen flink weg richting 'toevalsvoetbal' en lange ballen vooruit waarbij het middenveld van beide kanten werd overgeslagen. Met een aantal omzettingen werd er nog wel iets geprobeerd, het was echter niet genoeg om gebrek aan inzicht, voetballend vermogen en echte werklust te compenseren. Vanuit een tweetal mindere momenten van onze kant, wist een matig en pover Nieuw Utrecht dan nog twee keer extra tot scoren te komen; een bewijs van het feit dat we met de huidige aanpak binnen onze seniorenselectie niets te zoeken hebben op dit niveau. 
     
    En uiteindelijk verlies je dan twee keer achter elkaar tegen concurrenten aan de onderkant van de tweede klasse B, die zelf ook geen beste wedstrijden speelden. Een mede-supporter herinnerde mij eraan dat door het verlies van Abcoude een glas ook nog halfvol gezien kan worden. Ik doe dan ook maar mijn best dat zo te zien. In ieder geval zal het gevoel richting winterstop een stuk beter zijn, wanneer we volgende week wel de drie punten weten te behalen tegen het sterke Hooglanderveen, dat vorige week SCH met 0-2 verraste. Het zal allemaal dan wel beter moeten, van belang om de neuzen weer dezelfde kant op te krijgen en ergens een vaatje 'strijd en gogme' vandaan te halen. Ons eerste speelt volgende week op eigen veld om 14.00 uur haar laatste wedstrijd van dit jaar. Zoals ook in 'het selectieve geheugen' aangegeven, kunnen we niets anders doen dan ons eerste elftal te blijven steunen in deze lastige periode. Ik wil dan ook iedereen voor een laatste keer dit jaar aanmoedigen komende zondag naar ons sportpark toe te komen! Goed nieuws kwam er toch ook nog: Max Raemakers leek een aantal weken geleden zwaar geblesseerd het veld te verlaten en een jaar te moeten missen. Een analyse gaf echter aan dat het vergeleken daarmee in ieder geval meeviel. Het lijkt erop dat hij na de winterstop weer inzetbaar zal zijn. Laten we hopen dat ook de rest van de ziekenboeg langzaamaan weer leeg zal gaan lopen!
     
    In het kielzog van ons eerste, liep ons tweede elftal voor de tweede keer achter elkaar tegen een zwaar verlies aan: tegen koploper Soest werd er met 5-1 verloren en kwam het spelers tekort om dit anders te laten verlopen. De A-selectie snakt naar de verplichte winterrust en hoopt in het voorjaar in ieder geval weer over meer spelers te kunnen beschikken.


    Opstelling: Regilio van Renswouw; Nick Morren, Sander van der Woude, Damian Schipper, Robbin Brandsen; Sjoerd van Doorn (Thom Lit), Sam van Breukelen (Sven Versteeg), Robin du Breuil (Mike Wiss), Danijel Kovachev; Bas Jansen, Fabian van Haarlem.