• PVCV 1 komt tekort in zespunter tegen DWS

    Ons eerste elftal heeft zichzelf niet geholpen door een zeker punt in de slotseconden van de wedstrijd tegen concurrent DWS weg te geven. Wederom bleek dat, wanneer je in de hoek zit waar de klappen vallen, je nergens vanuit kan gaan en overal voor zult moeten vechten. Na een slecht eerste gedeelte van de eerste helft en een beter tweede gedeelte, bracht de ploeg van trainer John van den Brink in de tweede helft simpelweg te weinig om uiteindelijk de punten te kunnen afdwingen. Een ongelukkig verloop van de wedstrijd zorgde er uiteindelijk dan ook nog eens voor dat we ook deze wedstrijd door een 1-2 verlies met lege handen achter bleven. Op deze manier blijft de Vleutense formatie onderaan staan in de tweede klasse B en heeft het geluk dat ook Abcoude geen punten pakte, op die manier blijft de concurrent in zicht. Inmiddels is het wel duidelijk dat de doelstellingen voor het seizoen wellicht moeten worden bijgesteld; de ploeg zal er nog hard voor moeten werken niet laatste te worden in deze poule en op die manier in ieder geval directe degradatie te ontlopen. Positief is de bijdrage van de jeugd in ons eerste team: nadat Sjoerd van Doorn de afgelopen week zijn eerste minuten in de tweede klasse kon spelen, kon ook deze week een jeugdspeler zijn debuut maken voor het eerste elftal: Masis Morad, een 16-jarige jongen uit onze eigen O19-1, speelde als invaller een voor de toekomst hoopgevende wedstrijd. Verder wist Fabian van Haarlem (17 jaar) met een doelpunt en een prima invalbeurt een goed vervolg te geven aan zijn reeds vorig jaar gemaakte debuut. De jeugd komt er aan!
     
    Met dit laatste in het achterhoofd zal het duidelijk zijn wat de Vleutense belangen zijn om ook na dit seizoen in de tweede klasse te mogen uitkomen. We vergeten hierbij niet in welke luxe-positie wij historisch gezien verkeren; nog nooit speelde PVCV zo hoog in het Nederlandse amateurvoetbal en nog nooit kreeg het in competitieverband zulke mooie tegenstanders tegenover zich. Toch kan ik me er gewoonweg niet bij neerleggen hoe we in het eerste gedeelte van de competitie maar niet tot succes weten te komen. En natuurlijk is daar de blessuregolf, waar geen einde aan lijkt te komen; natuurlijk heeft de ploeg geen geluk met enkele scheidsrechterlijke beslissingen; natuurlijk verdient het, gezien het in sommige wedstrijden vertoonde spel, meer punten dan het nu  heeft; en natuurlijk zit het de ploeg in het afronden van kansen niet mee.... Maar als situaties langer en meer in een vast patroon bij je terugkeren, is er meer aan de hand. De ploeg mist een bepaalde onverzettelijkheid, een bepaald killersinstinct, waarmee je ook wedstrijden waarin je net iets minder bent, naar je toetrekt. Uiteraard is dit makkelijker gezegd dan gedaan, maar het zit echt in deze ploeg om de doelstelling van behoud te realiseren, daar ben ik van overtuigd! En dus kunnen we niet anders met de kop omhoog vooruit te kijken naar de volgende wedstrijd. Weer een kans op 3 punten, weer een kans op een ommekeer in de prestaties van dit seizoen tot dusver.
     
    Ook deze week was het puzzelen voor het technisch kader om te komen tot een volwaardige opstelling voor de zespunten-wedstrijd tegen concurrent DWS. Bas Jansen kon dan wel weer de spitspositie invullen, daar tegenover stond een flinke aderlating door het gemis van Dennis Boeijen en Damian Schipper. Tel hier de blessures van Jim Zeehuizen, Luc Laurent, Michael de Valck, Max Ramaekers en Ivo Baars bij op en je mist een meer dan half basisteam. Uiteindelijk startte we in een 4-4-2 met Bas en Danijel in de spits, een viermans middenveld met Robin, Sjoerd, Thom en Sam en achterin met Nick, Sander, Collin en Robbin. Uiteraard stond Regilio weer in de goal. Het eerste half uur werden we op inzet en duelkracht behoorlijk weg gespeeld. De tegenstander kwam met snelle aanvallers meteen gevaarlijk dichtbij de goal en het was meteen al in eerste minuut raak. Wederom keken we tegen een achterstand aan, dit voordat de wedstrijd goed en wel was begonnen. DWS had zijn zinnen gezet om de punten mee te nemen en dat was terug te zien in de mate van gretigheid waarmee ze ons vlaggenschip nagenoeg over het gehele veld wist af te troeven. De enige die van Vleutense kant het spel kon bijbenen was Danijel, die zich een beetje als Cruyff bij Levante (voor de oudgedienden onder ons) gevoeld zal hebben; zijn visie op het spel en met name zijn snelheid van handelen en denken werd gewoonweg niet gevolgd door zijn medespelers. Pas na een tactische omzetting, waarbij Fabian als aanvaller ten koste van Thom werd ingebracht, en waarbij Danijel zich ging bemoeien met het spel op het middenveld, pakten we de grip op de wedstrijd terug, die tot dan toe volledig in het voordeel van onze tegenstander verliep. Fabian bracht met één keer raken wat snelheid en diepgang in het team, hierdoor werd PVCV gevaarlijker. Nadat Robbin een vrije kopkans liet liggen en ook Danijel niet kon afronden, was het uiteindelijk de jeugd die redding bracht: Fabian van Haarlem scoorde als zeventienjarige zijn tweede goal op het hoogste Vleutense niveau.  De rust werd bereikt met 1-1.
     
    In de tweede helft kon PVCV de lijn van de eerste helft net niet doortrekken. Hierbij speelde ook de typische Vleutense wind een rol, deze stond als altijd van doel naar doel over veld 1. Met een licht overwicht voor de tegenstander, had PVCV moeite om voetballend aan de overkant te komen. De achterste lijn stond met lange, door de wind gedragen ballen, onder druk en zo kwam DWS tot een aantal kleine schietmogelijkheden. De wedstrijd leek eindelijk te keren, toen Danijel een goede voorzet tot doelpunt wist te promoveren. Hier zag de scheidsrechter echter een overtreding en in de lijn van het seizoen werd de Vleutense goal afgekeurd. In het laatste gedeelte van de wedstrijd kwam jeugdspeler Masis ten koste van Robin het middenveld versterken. Goed om te zien dat hij niet onder de indruk leek van het snelle en fysieke spel in de tweede klasse, hij maakte een verdienstelijke invalbeurt. Uit het niets wist DWS direct uit een corner te scoren en op die manier vlak voor tijd de winst naar zich toe te trekken. Wederom een kater voor ons eerste team, dat op die manier een punt uit de handen zag weg glippen.
     
    Aangezien ook Abcoude geen punten wist te pakken, blijft het verschil met de nummer voorlaatst drie punten, een overbrugbaar geheel. Gezien het feit dat het primaire doel is in ieder geval niet laatste te worden en op die manier direct te degraderen uit de tweede klasse, is er ook de komende wedstrijd tegen Nieuw Utrecht alles om voor te voetballen. Het afgelopen seizoen betekende de uitwedstrijd tegen Nieuw Utrecht de ware ommekeer van het seizoen. We haalden daar drie punten weg en dat was het begin van een geweldige eindfase die de ploeg wist te realiseren. Laat het volgende week dan ook maar gebeuren, drie punten in de tas en de wereld ziet er weer anders uit! Gezien het feit dat Nieuw Utrecht echt om de hoek is, ga ik van een groot aantal supporters uit, die ons eerste komen steunen in deze lastige fase van de competitie!
     
    Bovenin de competitie greep SDZ de macht door van Soest te winnen. Ook SCH ging er verrassend vanaf, waardoor de gehele competitie weer iets in elkaar schuift. Verschillen zijn klein, seizoen nog lang niet gelopen!
     
    Opstelling: Regilio van Renswouw; Nick Morren, Sander van der Woude, Collin de Rijk, Robbin Brandsen; Sjoerd van Doorn, Thom Lit (Fabian van Haarlem, 1 doelpunt), Sam van Breukelen, Robin du Breuil (Masis Morad, debuut); Danijel Kovachev, Bas Jansen