• Vandaag een heel belangrijke wedstrijd voor Peefie 6. Ik denk dat deze pot het beste beschreven zou kunnen worden in de woorden van Gijs, want een zespuntenwedstrijd was dit zeker. Op bezoek bij de huidige hekkensluiter Nieuw Utrecht 2 moesten onze mannen dan eindelijk de eerste zege van de competitie binnenslepen. Dat we voor een moeilijke opgave stonden met een lastige competitie-indeling, dat was wel duidelijk. Maar dat we na zeven speelronden nog altijd op twee punten zouden staan (gelijke spelen tegen Vreeswijk en VVIJ) en al vijf nederlagen, dat hadden denk ik toch weinigen verwacht. Inclusief de bekerwedstrijden tegen FIT en Zwaluwen was er al negen wedstrijden op rij niet meer gewonnen, en de vorige keer dat het wel lukte waren de grasvelden nog biljartlakens (de eerste bekerwedstrijd bij Abcoude op 4 september jl.). Vooral de blamage vorige week bij Zwaluwen met een erbarmelijke tweede helft deden het chagrijn groeien, maar tevens het besef dat we vandaag moesten laten zien dat het ook anders kan. Het tij moest vandaag worden gekeerd, met behulp met goede bekenden Djavi als keeper en Julian op de flank, bij de afwezigheid van Ruud, Tim, Mike, Bas en Renze. Jens was wel aanwezig, maar deed waarschijnlijk één stap op het nog half bevroren kunstgrasveld bij Nieuw Utrecht - dat nog keihard was van de 5 graden vorst van de nacht ervoor - en besloot wijselijk het risico op kapotte knieën niet te nemen. Hij nam plaats langs de lijn als morele steun. Met dertien man en een dosis hoop op zoek naar de eerste driepunter van de competitie. Maar uitkijken was geboden, want ´hoop is slechts uitgestelde teleurstelling´, zo sprak Youri een week eerder deze wijze woorden.

    Zoals gezegd speelden we op een kiezelhard veld bij Nieuw Utrecht, dat ook nog op zoek was naar de eerste zege van de competitie. Maar waar het veld hard was, bleek ons spel hartverwarmend. In vergelijking met vorige week dan, maar daar was ook niet veel voor nodig. Toch toonde Peef, ondanks enkele momenten waarin de scherpte even zoek was, nu wel meer felheid en geloof. En dat betaalde zich uit, want het leverde al gauw kansen op voor de rood-witte formatie. Nadat Ruben goed de bal afsnoepte van de verdediger kon hij één-op-één met de keeper, maar de bal ging helaas net naast. De keeper van Nieuw Utrecht kon aan de bak bij een volgende kans van Ruben, die het alleen moest doen maar de snel uitkomende sluitpost in zijn weg zag liggen. Niels wilde wel weer eens een doelpunt maken en besloot het doel maar eens onder vuur te nemen. Enige aandachtspunt is wel dat één van deze doelen van onszelf is en dus niet bestookt dient te worden. Gelukkig stond zijn vizier nog niet zo scherp en raakte hij de paal. Even later gaf Julian, die weer sterk stond te spelen, een fantastische bal op Koen van den Berg die vrij stond in de zestien. Hij zag echter kans deze bal een halve meter naast het doel te mikken, waardoor opnieuw een mooie kans helaas niet werd benut en de teller nog altijd op nul staat voor de linksbuiten. Vooralsnog is zijn positie in de Big Five nog onbetwist, maar het gemor begon toch toe te nemen toen zijn eerste corner van de wedstrijd (alhoewel ie wat hoger kwam dan die van vorige week) niet voorbij de voorste man kwam. Hoelang houdt hij nog het vertrouwen van de coach?

    Gelukkig kon er even later wel gejuicht worden, want na een zeer lange bal van Paul van den Broek (dit keer weer fit en vanaf de aftrap) die door de keeper van Nieuw Utrecht verkeerd werd ingeschat kon Ruben weer alleen aan kop van de topscorerslijst komen door zijn vijfde van dit seizoen nog net voor de lijn erin te jagen. Een hoop opluchting en vreugdekreten bij onze spits en de mee opgekomen Gijs, die wel heel erg naar voren stond en normaal gesproken zich ver van de aanval verwijderd houdt. Maar vandaag bleek alles anders.

    Na een 0-1 ruststand brak er een moment aan waarvan men dacht dat ze het verkeerd hadden gezien. Want wie dook daar na een goed teruggelegde pass van Koen Adamsky opeens voor het doel op? Het was niet de langste of fysiekste van het team, dus Ruben kon het niet zijn. Ik zag ook aardig wat haar, dus Youri, Desley en Broekie vielen ook af. Schut dan? Nee, die stond nog wat naar achter. En er was ook geen bril te spotten, want Koen B stond te vlaggen. Tim? Nee, die is helaas nog geblesseerd. Het was onze aanvoerder Gijs, die eigenlijk de handdoek in de ring wilde gooien na het debacle van vorige week, die de bal na de pass van Koen A loepzuiver in het doel schoot. Ja oké, regelmatig is hij voorin te vinden bij een corner. Tegen Kampong een heerlijke assist. En zelf claimt hij ooit met het hoofd gescoord te hebben, maar bij gebrek aan beeldmateriaal hiervan kan ik dit niet als bewezen verklaren. Maar zo koeltjes de bevrijdende 0-2 binnenknallen als een volleerd spits, dat is toch weer een andere kant van onze kapitein.

    In navolging van Gijs ondernam ook John geen onaardige pogingen het net te vinden, maar twee centrale verdedigers die in dezelfde wedstrijd scoren is weer wat teveel van het goede. Aan de andere kant had Djavi, die gelukkig zijn keepersspullen niet had thuisgelaten, niet heel veel te doen. Dat was waarschijnlijk wel balen voor hem want met die kou had hij het misschien wel het zwaarste van allemaal, zo alleen in dat doel. Toen hij de kans kreeg om een bal over de lat te tikken en zo de ijspegels van zijn handschoenen af te krijgen, liet hij die natuurlijk niet liggen. Een uitstekende clean sheet en zo met een 0-2 eindstand de eerste overwinning van de competitie een feit! 20 November, het werd ook tijd kunnen we wel stellen. Een wedstrijd waarin we lieten zien dat we zeker ook strijdlust en beleving hebben en dat bij vlagen prima voetbal ook onderdeel kan zijn van ons repertoire. Een opluchting, zo kunnen we deze wedstrijd denk ik goed beschrijven. Hierna zochten we natuurlijk de warmte van de kantine op, maar aangezien we de enige wedstrijd van de dag waren bleven de verwarmingen (en helaas ook de frituur) uit. Dus de jassen konden weer aan, en onder het genot van een gelukkig wel koud drankje werd er dan toch een bescheiden derde helft gevierd. Dank hiervoor aan de topper van een voorzitter van Nieuw Utrecht, die ons in tegenstelling tot de verwarming niet in de kou liet staan en voor wat dorstlessers kon zorgen! De eerste driepunter van de competitie, en aangezien we komend weekend vrij zijn kunnen we er extra lang van nagenieten. Op 4 december de thuiswedstrijd tegen middenmoter Kampong 21. Hopelijk kunnen we dit jaar ook nog de eerste thuiszege van het seizoen binnenslepen, het belooft een interessante pot te worden!