• Vandaag mochten onze mannen dan eindelijk het veld op voor de eerste wedstrijd van april. En ja, dat staat er goed. Door een afgelasting, een vervallen wedstrijd en een vrij paasweekend mochten we vandaag na een kleine maand wachten dan weer een wedstrijd spelen. Op ons eigen sportpark ontvingen we de Utrechters van Kampong 16. In de allereerste wedstrijd van deze competitie wonnen we uit met 0-2, maar vandaag beloofde niet zo makkelijk te worden. De meivakantie is namelijk begonnen en we misten een hoop spelers. Desley, Youri, Ruud en Guido waren er niet bij en Luuk is voorlopig nog niet speelklaar. Gelukkig vandaag met Bas, Jurre en mascotte Driekes wel langs de lijn. Jarno uit de jeugd deed weer met ons mee en zo kwamen we toch nog aan een acceptabel aantal spelers. Onder het genot van een lekkere lentezon (Gijs had zijn thermo zelfs niet aan vandaag) begonnen we aan een belangrijke pot, want na de nederlaag bij VVIJ is een zege nu wel belangrijk in de strijd om plek drie.

    Maar in de eerste helft zou je niet zeggen dat wij om een topdrie-klassering strijden. Misschien wel onze slechtste eerste helft in tijden, met erg veel balverlies, onrust en duels die constant werden gewonnen door de bezoekers. Ook achterin oogde het niet altijd even stabiel, en we zwijnden flink toen Kampong twee enorme kansen om zeep hielp. Jens hield ons op de been met een mooie zweefduik en tikte een gevaarlijk schot mooi over de lat. Het was wachten op de 0-1 en die viel uiteindelijk ook. Een corner werd gedragen door de wind en via het hoofd van John 'Sven van Beek' van Vliet ging de bal erin. Gebeurde er dan helemaal niets op de andere helft? Renze met een mooi schot net naast en uit een corner van Tim kopte Koen Adamsky op de keeper. Verder was het vooral tegenhouden en de schade beperkt houden. Dat lukte gelukkig op het tandvlees. Het moest echt anders in de tweede helft, anders wachtte een grote teleurstelling.

    En de tweede helft begon voor Peefie wel beter. De opbouw ging wat beter en er straalde iets meer vertrouwen uit het elftal. Toch bleef het maar matig lopen vandaag, en onze vrije trappen waarbij het aan communicatie en uitvoering nogal eens schortte zijn daar goede voorbeelden van. Maar als het niet gaat zoals het moet, dan moet het zoals het gaat. Dat leek onze Paul van den Broek begrepen te hebben, want net over de middenlijn besloot hij de bal maar eens lang naar Koen A te geven. En die hoeven we dit seizoen niet te vertellen hoe -ie moet scoren. Sterker nog, die hoeven we niks te vertellen want hij luistert toch niet. Maar zolang hij de ballen erin krijgt moet hij wat mij betreft lekker zijn eigen plan trekken, want in plaats van rustig de bal aannemen en naar het doel besluit hij het van een metertje of achttien maar eens te proberen met een kopbal. En ja hoor: over de keeper heen en toch nog de gelijkmaker die er absoluut niet inzat maar er toch nog kwam. Kampong opende nog een slotoffensief, maar Jarno en Jens speelden als een van de weinigen vandaag echt sterk en hielden het gelijkspel vast. Een gewonnen of gestolen punt, hoe je het ook wil noemen, maar we mogen onze handen dichtknijpen met dit resultaat. Toch ook een kunst om aan dit soort wedstrijden toch nog een resultaat over te houden, en dat is gelukt! Op 6 mei staat op vrijdagavond de inhaalwedstrijd tegen Ardahanspor op het programma. We zullen er alles aan moeten doen in de strijd om die mooie derde plek, dus hopelijk laten we in de volgende pot weer zien dat we echt wel beter kunnen. We gaan er voor strijden!