• Het seizoen 2021-2022 zit er ook voor PVCV 4 weer op. En gelukkig kunnen we concluderen dat we voor het eerst in drie jaar weer een volledige competitie hebben kunnen spelen. Ondanks dat er wel de nodige coronaregels kwamen, met zelfs een nieuwe lockdown, konden we in 2022 uiteindelijk op een normale manier onze derde plek die we voor de winterstop in bezit hadden genomen verdedigen. Huh, staat dit er nou goed? Peefie 4 in de top drie? Hetzelfde team wat de afgelopen seizoenen toch niet bepaald de goede resultaten aaneenreeg? Jazeker! Met behulp van enkele nieuwe tactieken, een verbeterde mentaliteit en regelmatig goed spel wisten we niet alleen de derde plek te bezetten, maar deze ook te behouden gedurende de tweede helft van de competitie. Een ongelooflijk knappe prestatie! Maar laat ik bij het begin beginnen.

    In september mochten we dan eindelijk weer ‘normaal’ gaan voetballen. Er was weer publiek en wedstrijden tegen andere clubs konden ook weer gewoon doorgaan. Maar het belangrijkste was natuurlijk dat ook de derde helft weer zoals het hoort kon plaatsvinden, iets waar vanzelfsprekend vanaf de eerste training gretig gebruik van werd gemaakt. Allereerst onze traditionele nederlaag tegen het derde, en net zoals het jaar ervoor hielden we de schade beperkt tot 8-0. Mede dankzij de ervaring van onze Rein, die vooral meedeed omdat hij dacht dat het om een training ging. Maar toen hij eenmaal de kicksen had ondergebonden bleek hij ook tegen een elftal met 50% oud-selectiespelers prima zijn mannetje te kunnen staan. Winnen was ons echter niet gegund. Misschien zou in de beker alles op zijn plek vallen?

    Nou, dat bleek helaas anders. Want nadat de eerste wedstrijd met Aalsmeer schriftelijk werd afgedaan vanwege een veel belangrijker evenement (het teamweekend), stond op 12 september dan onze eerste officiële wedstrijd in een klein jaar op het programma. In de beker kun je naar de bijzonderste uithoeken van de provincie gestuurd worden, maar wij moesten net als enkele jaren ervoor zelfs de grens over. Naar Noord-Holland welteverstaan, voor een wedstrijd bij de Neder-Amstelsche Football Club te Amstelveen. En het bleek dat wij er duidelijk nog even in moesten komen. Want nadat we via Koen Adamsky op een 0-1 voorsprong kwamen (die zijn schorsing van 10 jaar eindelijk had uitgezeten), kwam er een ‘verkeerde wissel’ die inmiddels beroemder is dan die van Sven Kramer of die van Robben in 2004. Opeens kwamen er drie nieuwe spelers het veld in en weg was enige vorm van structuur in ons team. NFC maakte er dankbaar gebruik van en na ook niet altijd even goed dekken van onze spelers gingen we er uiteindelijk met 5-3 af, ondanks een hattrick van Koen A.

    Er moest iets veranderen en dat hadden Gijs en Youri begrepen. Voor de derde bekerwedstrijd tegen buurman SCH brachten zij daarom Het Bord mee. Inmiddels niet meer weg te denken uit onze kleedkamer voor wanneer er iemand weer eens niet onze tactiek snapte. Inderdaad, opeens deed Peefie 4 echt eens aan tactiek! Het betrof hier uitleg over het druk zetten van de buitenspelers en onze spits op de verdedigers van de tegenstander, het knijpen van de buitenspelers bij een eigen doeltrap en opkomende backs. Er werd ons verzekerd dat deze tactieken ‘simpel’ zouden zijn. Als dit simpele tactieken zijn, dan zou ik ons team wel eens lastige tactieken zouden willen zien doen. Want het hele seizoen bleek dat met name het samen druk zetten nogal een probleem bleek. Dan weer liep de buitenspeler naar de verkeerde man, bleef de spits teveel staan of werd er simpelweg helemaal geen druk gezet. Maar al doende leert men, zullen we maar zeggen. Die wedstrijd leverde het ons in ieder geval nog niks op: SCH won met 0-4. Een bekerpoule om snel te vergeten, maar in de competitie zou het alleen maar beter kunnen gaan! (Slechter kon in ieder geval niet dan onze 0 punten in de beker) The only way is up voor Peefie 4!