• Afgelopen zondag stond er behalve een stralend voorjaarszonnetje ook de volgende speelronde in de competitie op het programma. Na een weekje paasrust de uitgelezen kans voor onze mannen om het goede gevoel van de thuiszege op APWC (6-3) een passend gevolg te geven. Dat moest dan gebeuren in de Berekuil in Utrecht-Oost, op bezoek bij Voorwaarts. Tegen deze ploeg hadden we half november tachtig minuten goed gespeeld en stonden we lang voor, maar in de slotfase ging het toch nog mis en verloren we met 1-2. Vandaag wilden we voor revanche gaan. En we konden wel weer eens een uitzege gebruiken, want dat was al eventjes geleden. Tot en met januari liep het buitenshuis in de competitie crescendo en waren we zelfs de best presterende uitploeg met nul uitnederlagen, maar sindsdien haalden we uit de drie wedstrijden buiten Vleuten één punt. Aan die matige reeks wilden we vandaag een einde maken. Dat moest gebeuren met opnieuw een waslijst aan afwezigen: de geblesseerde Youri en Niels zorgden vanaf de kant voor coaching en support, en ook Coen, Guido, Tim en Desley konden niet meedoen. Gelukkig waren Wisse en Derek bereid om ons bij te staan in deze wedstrijd. En niet alleen dat, maar Mike was terug - een kind rijker, zijn nachtrust armer - en ook Ruben was terug van zijn trainingskamp in Thailand. Onder het genot van een heerlijk zonnetje en een graad of zestien werd er op het knusse sportpark van Voorwaarts om 12.15 afgetrapt.

    En de eerste helft bleek het vooral eenrichtingsverkeer te zijn. PVCV maakte vanaf het begin haar intenties duidelijk en zocht snel de aanval. Dat leverde al vroeg de openingstreffer op nadat Broekie Renze bediende. En even later bleek Mike niet zelfzuchtig en tot verbazing van iedereen, inclusief zichzelf, gaf hij de bal af. Floris maakte het nog spannend door de bal eerst tegen de keeper aan te schieten, maar uit de kluts wist ons lammetje de bal toch binnen te werken. Hij had het op zijn heupen vandaag. En hij niet als enige, want Broekie schoot de 0-3 binnen na een pass van Gijs O. Om verwarring te voorkomen met Gijs A zullen we hem hierna aanspreken als Casper of Spookje, want die verwarring bleek bij Schut de hele wedstrijd te hebben gespeeld. Hij dacht waarschijnlijk dat Wisse een zonnesteek had opgelopen en opeens spoken op het veld zag staan. Zo leek het af en toe ook wel als je zag hoe Casper zich door het middenveld van Voorwaarts draaide en pingelde, met vaak een goede pass als gevolg. Achterin gaf Peefie vrijwel niets weg, op een afstandsschot na die een prooi was voor onze Jens. Deze bleek het verdedigen zat en wilde ook aanvallend betrokken zijn, dus besloot hij de bal diep te geven op Mike. Die promoveerde de keurige bal van Jens tot een assist voor onze sluitpost, en zorgde voor een 0-4 ruststand. Tegenvaller was het uitvallen van Ruben, die niet ongeschonden uit Azië was teruggekeerd en met een nekblessure - de verhalen hierachter zullen ongetwijfeld legendarisch zijn en mogelijk vunzigheid bevatten - moest hij al gauw de strijd staken. Chokh dī na, rū ben! (´veel beterschap, Ruben´ in Thai)

    Opnieuw kwamen we scherp uit de kleedkamer, want direct na rust zorgde Flo op aangeven van Wisse met zijn tweede van de middag voor 0-5. Daarna begon Voorwaarts meer aan te dringen en was er wat minder rust en scherpte bij ons achterin. Er moest zelfs een showduik van Jens aan te pas komen om de nul op het scorebord te houden en een schot van Voorwaarts ging maar net naast. Gelukkig bleef de aanval scherp - op een missertje van Mike na - en maakte ook Broekie zijn tweede na goed voorbereidend werk van Flo. Wat een middag voor onze vleugelspelers. En ook voor Mike, die er zin in had na zijn ouderschapsverlof waardoor hij tegen APWC knarsetandend moest toekijken hoe de gebroeders Stolk de show stalen, werd het een middag om niet snel te vergeten. Na een corner van Koen kopte onze spits de 0-7 binnen, en direct daarna schoot hij vanuit een lastige hoek via de paal de 0-8 binnen op aangeven van Spookje. Daarna speelde PVCV de wedstrijd zonder kleerscheuren uit. Complimenten aan Voorwaarts, 90 minuten lang uitermate sportief spel. Een leuke tegenstander en een zeer sportieve wedstrijd.

    Heerlijk om zo´n stralende zondagmiddag wat extra glans te geven. Op het gezellige maar ietwat waaierige terras van Voorwaarts werd de grootste overwinning in tijden gevierd. Bijzonder om binnen een maand zowel met 0-8 te verliezen als te winnen. Het laat onze wisselvalligheid goed zien, maar het is fijn dat we nu aan de goede kant van de score stonden. Hierdoor staan we nu op de vierde plaats met dertig punten, bijna net zo veel als in de competitie van 21-22. Inclusief de beker hebben we nu zelfs meer punten dan toen, namelijk 37. Een puike prestatie van onze mannen, die na een lastige periode nu de rug hebben gerecht met twee overwinningen met ook nog eens veel goals. En reden om te juichen voor Jens was er tijdens de wedstrijd zeker, want eindelijk hielden we met vereende krachten weer eens de nul. Na de wedstrijd verging zijn lach en die van de andere Ajacieden snel bij ieder gejuich vanuit de kantine en iedere keer als Wisse weer eens leuk ging doen. Het vedettegedrag zit er al vroeg in bij hem. Toch waren we ook nu weer blij met hem en Derek. Hopelijk kunnen we de goede lijn zondag doortrekken. In de slotfase van dit seizoen spelen we 3 van de 4 wedstrijden tegen Zeister tegenstanders, zo ook komend weekend. Dan komt Saestum 3 op bezoek in Vleuten. Aftrap 12.45, een latertje voor ons doen in een thuiswedstrijd.