• De klad is er deze maand wat ingekomen bij onze mannen. Niet zozeer altijd qua spel, want tegen Sterrenwijk legden we een sterke tweede helft op de mat en vorige week tegen Rivierwijkers speelden we ook best goed. Maar wel qua resultaten. Waar we eerst nog vijf zeges in zes wedstrijden boekte, hebben we de afgelopen drie wedstrijden juist niet gewonnen. Vorige week waren we er aan de Koningsweg dichtbij, maar eindigde het na een spannende slotfase in een gelijkspel (1-1). Vandaag nieuwe ronde nieuwe kansen, op eigen veld tegen APWC uit Amersfoort. Tegen deze ploeg hadden we in december in de Keistad met 0-4 gewonnen en dus zowaar eens de nul gehouden, maar na rust was het toen allemaal wat fragieler. Dat is de afgelopen weken ook bij ons te zien, hoewel het tegen Rivierwijkers best goed stond. APWC had daarentegen de afgelopen drie wedstrijden gewonnen en verkeerde dus in uitstekende vorm. En dan moest Peef het ook nog eens zonder een half elftal stellen. Youri ligt er helaas naar verwachting de rest van het seizoen uit met een gescheurde enkelband, hopelijk herstelt hij voorspoedig. En ook Niels ligt in de lappenmand. Voeg daar de afwezigheid van Ruben, Floris, John, Guido en Mike aan toe en je kunt wel zeggen dat we aardig wat mensen misten. Gelukkig wilden niet voor het eerst Jurre, Wisse en Djavi ons uit de brand helpen.

    Ik weet niet wat er op de Vleutense burelen is gebeurd, maar opeens spelen we drie thuiswedstrijden op rij - en voor de vijfde keer dit seizoen - op ons mooie hoofdveld. De goede prestaties van eerder dit seizoen is bij het wedstrijdsecretariaat waarschijnlijk opgevallen, en onder het motto van ´op hoop van zegen´ hoopte iedereen dat we in maart toch nog een zege zouden kunnen bijschrijven. Dat moest wel gebeuren zonder de camera´s, want na die vreselijke 0-8 werd het niet aangedurfd om deze opnieuw aan te zetten voor een wedstrijd van ons.

    En die vrees leek gegrond in de beginfase. Hoewel we niet slecht begonnen en kansen creëerden, speelde twee problemen de kop op die ons ook in de vorige wedstrijden dwarszaten: het afwerken en snelle tegenaanvallen afslaan. Een reuzekans ging er net niet in, en even later lag -ie aan onze kant in het net. Peefie bleek niet wakker geschud en liep snel daarna ook tegen de 0-2 aan. Pak het telraam er maar weer bij, of toch niet? Een terugspeelbal werd door de keeper van APWC niet goed verwerkt en de bal rolde binnen voor de aansluitingstreffer. Maar verder liep het in het eerste halfuur niet lekker. Uit de kluts viel een corner van APWC bijna binnen, en even later kregen twee man van de Amersfoorters teveel ruimte en was het 1-3. De 1-4 werd nog net voor de lijn voorkomen door Koen, en er moest iets gebeuren. Gelukkig was dit weer eens zo´n dag dat de gebroeders ´Bambi´ en ´Mini´ Stolk het op hun heupen hadden. Dankzij hun treffers gingen we toch met een wat beter gevoel de kleedkamer in, met een 3-3 ruststand.

    En in de tweede helft viel een trend waar te nemen. Waar we voorheen vaak zwakker waren na rust, zijn we de afgelopen tijd juist zwakker voor rust en beter na rust. Bijvoorbeeld tegen Zeist, toen we na een 3-3 ruststand met 7-3 wonnen. Nu liep het bijna hetzelfde. Opnieuw kwamen we goed uit de kleedkamer en werd APWC bestookt met goede aanvallen waarbij we er vaak langskwamen. Vooral de watervlugge Jurre kreeg vleugels na zijn treffer en besloot er nog maar drie bij te maken. Ook een penalty was aan hem besteed. Achterin hield Peef stand met gedisciplineerd verdedigen van een vandaag redelijk geïmproviseerde laatste linie vanwege de vele afwezigen. Die linie hield na rust uitstekend stand. Een gele kaart (na hard inglijden op Jurre) en een rode kaart (bij de penalty) voor de tegenstander zorgde ervoor dat we soms moesten schuiven in de tactiek en opstelling, maar dat werd goed uitgevoerd. Zo eindigde de wedstrijd in 6-3, waarin we ook nog dichtbij meer treffers waren maar opnieuw vielen de voorzetten vanaf de zijkant er niet in. Gelukkig werden er wel veel kansen afgemaakt en kon de zege worden veiliggesteld.

    Zo boeken we toch nog een zege in een maand waarin het allemaal niet geweldig liep qua resultaten. Toch werd er met deze driepunter voortgebouwd op het gelijkspel van vorige week en verbreken we ook nog eens het totaalaantal punten van het seizoen 21-22 (toen 32 punten, nu 34 punten inclusief beker). Hopelijk kunnen we nog wat punten daaraan toevoegen en het seizoen leuk afsluiten. Opnieuw veel doelpunten in een thuiswedstrijd van ons (5-3, 7-3, 0-8 en nu 6-3). Mede daardoor bezitten we nu het bijzondere doelsaldo van 0 (45 goals voor en tegen, een mooie indicatie van onze wisselvalligheid). Volgend weekend zijn we vrij vanwege Pasen, daarna wacht een uitwedstrijd in de Berekuil tegen Voorwaarts. Aftrap 12.15 in Utrecht-Oost.