• Overwinning na bloedstollend einde

    Met het bereiken van de landelijke bekerfinale is het seizoen voor onze jongens nu al net zo legendarisch als dat van Ajax. Maar vóór onze cupfighters op 1 juni in Uithoorn om de beker gaan battlen met Kolping Boys uit Alkmaar, staan er nog 3 interessante competitiewedstrijden op het programma. Vandaag kwam de Onder 14-1 van PVC uit Utrecht via de Gele Brug naar Vleuterweide fietsen. Bij winst konden onze jongens weer aanhaken bij de strijd om de 4e plek achter het ongenaakbare kampioenstrio Kampong, VVIJ en DHSC.

    Helaas zonder Ethan gingen onze bekerbikkels van start tegen de blauw-zwarten uit Oog in Al. De stadsmannen mochten de eerste 5 minuten als enthousiaste puppies op onze helft blaffen, maar bijten deed PVC niet. Onze eigen jonge honden beten in de 9e minuut bij hun eerste kans wel meteen hard door. De diepe bal van Derek viel precies in de ruimte achter de PVC-defensie, de speersnelle Kay rende zijn hijgende mandekker er met gemak uit en met een subtiel Messi-lobje liet hij de graaiende keeper kansloos (1:0).

    Dat voetbal een psychologisch spelletje is, werd na deze goal direct duidelijk. De Utrechtse gasten stonden met klotsende oksels en bibberende knietjes te wachten op het aanvalsgeweld van onze galopperende Vinex-veulens. Op het middenveld lieten Younes, Wisse, Mats en aanvoerder Wessel het balletje als lichtvoetige kunstenaars over de kunstgraskorrels glijden. Voorin pikte Milo één van die artistieke passjes op, zette met chirurgische precisie Kay vrij voor het doel en onze snelheidsduivel rondde beheerst af (2:0).

    PVC probeerde met enkele stevige overtredingen onze op hol geslagen Vinex-veulens te stoppen. Maar in de 16e minuut nam de slimme Wessel razendsnel de toegekende vrije trap op Kay. Die zette zijn turbo aan, schudde wat lastige PVC-ers als strontvliegen van zich af en bracht als een koele Eskimo de 3:0 op het scorebord. Twee minuten later was het feest helemaal compleet toen koning Kay opnieuw zijn sprintsloffen aan deed en Vleuten liet ontploffen (4:0).

    Nadat spelregisseur Wisse bijna de 5:0 binnen gleed en Mats zijn geplaatste schot net naast zag gaan, mocht PVC via een vlijmscherpe counter de ruststand uit het niets op 4:1 bepalen. Bij het verlaten van het veld kregen onze cupfighters een staande ovatie van de harde kern van PVCV, vormden de PVC-spelers uit respect een erehaag en hingen de eerste PVCV-groupies al opvallend onopvallend rond bij de kleedkamer van hun helden.

    Nadat de trotse coaches Kenzo & Jilles hun imponerende pupillen een kopje gemberthee en een banaan hadden geserveerd, gingen onze mannen de 2e helft net zo van start als ze de 1e helft waren geëindigd. Vol bravoure tikten ze hun Utrechtse opponenten kleurenblind. In het doel Djavi kon rustig zijn Appjes beantwoorden, terwijl zijn matties nog even gas gaven.

    Achterin was de lichtvoetige Lukas met zijn fluwelen techniek balvast in de opbouw, sloopte het centrale duo Derek & Niels elke aanval van PVC en imponeerde de koele Ffodor met zijn snelheid en inzicht. Op het middenveld bepaalde Wisse in balbezit slim het aanvalsritme, was Wessel met zijn energie en duelkracht een inspiratiebron voor zijn teammaatjes, vond Mats met zijn passjes de open ruimtes en was Younes de onvermoeibare Duracell-batterij die zowel duels won als met zijn passing de aanvallers aan het werk zette. Voorin was Lars de balvaste spits én de aanjager van het druk zetten op de PVC-verdedigers, Tobias het creatieve brein, linkspoot Milo de snelle stylist en was Kay uitblinker, wegpiraat en goaltjesdief in één.

    In de 7e minuut gaf ons sterrenteam PVC nog 1 keer een tik op de pijnlijke neus. Na subtiel tikwerk op het middenveld ging de verrassende lange bal van Niels net over het hoofd van de naar voren gestormde Derek, maar pikte Kay in de verste hoek van het 16-meter gebied de bal op. Met een enorme dreun voltooide Kay niet alleen ‘De Vijfde Symfonie van Sleurink’, maar schoot hij met zijn 5e goal ook de 5:1 in het net.

    Maar toen PVC in de 15e minuut met een prachtig uitgevoerde counter tot 5:2 terug kwam, sloop het onheilspellende Ajax-Spurs gevoel in de ploeg. Zouden onze boys deze dik verdiende voorsprong nu net als de grote profs nog weg geven? In eerste instantie leek er niet zo veel aan de hand. Milo schoot een vrije trap op de lat en Kay kreeg zelfs een unieke kans op zijn zesde goal. Zeven minuten voor tijd maakte PVC echter dankbaar gebruik van het gapende gat centraal achterin (5:3) en brak er blinde paniek uit in ons tot dan zo zelfverzekerde sterrenteam.

    Elke bal werd paniekerig naar voren geknald, overal op het veld werden duels verloren en liepen spelers uit hun posities. Twee minuten voor tijd hield heel Vleuten zijn adem in toen PVC scoorde, maar dit bleek gelukkig net buitenspel te zijn. Maar het was uitstel van executie, want 1 minuut later speelde PVC met flitsend combinatiespel onze defensie aan gort en lag de 5:4 ineens in het net. De twee minuten blessuretijd leverde onze spelers, trainers en fans hartkloppingen en klotsende oksels op. Het was pompen óf verzuipen. Djavi redde nog subliem op de bijna zekere 5:5 en het laatste fluitsignaal voelde voor elke PVCV-er als een enorme bevrijding.

    Waar Ajax in de allerlaatste minuut de historische overwinning tegen de Spurs nog uit handen gaf, sleepten onze jongens met hangen en wurgen de 3 punten over de streep. Op basis van de eerste ijzersterke 50 minuten dik verdiend, maar wat maakten de dappere blauw-zwarten uit Oog in Al het in de slotfase nog bloedstollend spannend.

    Met nog 2 competitiewedstrijden te spelen kan de voorzichtige conclusie toch al zijn, dat onze mannen het na de promotie behoorlijk goed doen in de 1e klasse. Met 13 punten uit 9 wedstrijden, een 6e plek én een dikke 3:0 zege op kampioenskandidaat VVIJ als tastbare bewijzen. De groei van onze jongens is zichtbaar en de grootste kwaliteit van het team ligt in de kracht van het collectief. De saamhorigheid is groot, de mannen coachen elkaar op het veld positief en ze zijn bereid om extra meters voor elkaar te lopen. Zo is het voor de fans elke keer weer ontzettend leuk om naar te kijken.