• Met beide voeten weer op de grond

    Net als afgelopen zaterdag mochten we vandaag afreizen richting Amsterdam. Mochten we toen richting Buitenveldert, nu ging de reis richting het sportcomplex van Zeeburgia. Wederom een sterke en beruchte tegenstander voor onze jongens. Gelukkig waren we allemaal compleet en was de wedstrijd ook nog eens op een mooi tijdstip. Rond het tijdstip van 10.00 uur vertrokken we met een grote supportersschare richting Amsterdam. Aldaar aangekomen was het even zoeken naar parkeerplekken maar na ook die gevonden hebben konden we ons langs de vele voetbalvelden een weg banen richting het terrein van Zeeburgia.

    De ouders zochten een plekje op in de mooie kantine en de jongens konden hun voorbespreking beginnen met Mitch. Er werd nog even teruggekeken op de prima wedstrijd tegen Buitenveldert. Daarna werden alle afspraken nog eens doorgenomen en natuurlijk werd er op gehamerd dat er ook nu weer veel strijdlust geleverd moest worden. Zou de boodschap aankomen? We zouden het gaan zien. Zeeburgia zou ons in ieder geval niet meer gaan onderschatten. De warming up werd afgewerkt onder prima voetbalomstandigheden waarna beide teams zich konden klaarmaken voor de wedstrijd. De zeer jonge scheidsrechter maakte zich klaar en floot uiteindelijk voor het begin van de wedstrijd.

    Waar vorige week PVCV meteen het initiatief nam tegen Buitenveldert, was het nu Zeeburgia die in eigen huis wilde laten zien dat ze de sterkste waren. En dat lukte. Zeeburgia won de duels en kon al snel tot kansen komen. Gelukkig leverde dat geen doelpunten op maar PVCV kon het tij ook niet keren. Zeeburgia was duidelijk sterker. Wanneer PVCV al de bal had liep de opbouw niet zoals we gewend zijn en raakte we al snel de bal kwijt. Vervelendste moment van de eerste helft was dat Noeri vervelend ten val kwam en zijn pols knakte. Dat zag er niet goed uit. In het ziekenhuis werd al snel duidelijk dat er een scheurtje in zijn pols zat en dus zit Noeri nu in het gips. Sterkte met het herstel Noeri! Voor het wedstrijdbeeld in de eerste helft veranderde er niet veel. Zeeburgia was sterker en drukte dit ook uit met twee prima doelpunten. Zo sloten we een teleurstellende eerste helft af met een 2-0 achterstand.

    In de kleedkamer volgde een kleine donderspeech van Mitch. De inzet en strijdlust moest omhoog. Dat was duidelijk maar ook voetballend ging er nog veel mis. Nadat dit met de jongens was doorgenomen konden we weer richting het veld.

    Het begin van de tweede helft leverde nog niet direct een verschil op ten opzichte van de eerste helft. Zeeburgia begon ook nu sterker en kreeg kansen. Maar de bal ging er niet in. Langzamerhand begonnen onze jongens zich ook iets meer in het duel te vechten. Nadat er meer één op één gespeeld ging worden werd PVCV sterker en sterker. Langzamerhand kwamen er ook wat kansjes maar de bal ging er niet in. Met nog een paar minuten op de klok was het een corner van de wederom sterk spelende Andres die kon worden binnengeschoten door Thomas. Een klein slotoffensief leverde helaas geen tweede doelpunt op. Dat was ook wat teveel van het goede geweest. Uiteindelijk floot de scheidsrechter af voor het einde van de wedstrijd. Het gejuich van de Zeeburgia spelers was daarbij wat mij betreft het meest opvallendst. Onze jongens zijn in een jaar tijd behoorlijk in aanzien gestegen en elke tegenstander weet dat ze een moeilijke wedstrijd tegemoet gaan. Helaas was het vandaag geen topwedstrijd net als vorige week tegen Zeeburgia maar de jongens hebben zich uiteindelijk goed weten terug te knokken in de tweede helft.

    Nadat er gedouched was konden we weer op weg naar huis. Aankomende woensdag komen we echter weer terug in Amsterdam bij de buren van Zeeburgia. Die met die moeilijke scrabble naam. WV-HEDW. Kijken of we ons dan kunnen revancheren en die drie punten mee kunnen nemen uit Amsterdam.