• De boys van PVCV O18-2 kenden de afgelopen weken een ijzersterke start van de 2e fase in de Hoofdklasse. Na twee overwinningen op SCPB (2:1) en SDO (4:2) stonden onze helden ineens bovenaan samen met de twee gedoodverfde favorieten voor de titel: Driebergen O18-1 en Maarssen O18-1. En laat nou net vandaag niet alleen Sinterklaas maar ook Maarssen in Vleuten op de koffie komen in Vleuten. Begin september waren onze jongens kansloos geweest tegen het sterke Maarssen (3:6), maar na 3 zeges op rij in de Hoofdklasse bulkten de Leeuwen van Vleuten van het zelfvertrouwen. Hoe zou dit potje vandaag verlopen?

    Gijs kon opnieuw over al zijn 16 krijgers beschikken. Fris, fruitig en glad geschoren. Alles wees er op dat PVCV het Maarssen deze keer een stuk lastiger zou maken, dus het verwachtingsvolle thuispubliek ging er eens goed voor zitten. De kiezelharde kickstart kwam er, maar helaas van de zwart-witten uit Maarssen. Na 4 minuten haalde Maarssen twee keer binnen ons strafschopgebied de trekker over en mocht Chef Scorebord een razendsnelle 0:2 achterstand opschrijven. De uitploeg was feller, sneller en technisch vaardiger. Als aangeslagen boksers wankelden onze jongens over het veld en was Maarssen met tomeloze energie op zoek naar de definitieve knock-out.

    Maar die kwam er niet. Want onze jongens bewezen opnieuw een hecht en mentaal sterk team te zijn. Eerst schoot Younes na een prachtige dieptepass van Derek net voorlangs, maar in de 13e minuut was het wel raak. De balvaardige gelegenheidsspits Fabian showde zijn geweldige inzicht door met buitenkantje rechts subtiel de op zijn brommer langsscheurende Julian vrij te spelen en die schoot de Anschlusstor meedogenloos in het net (1:2). De PVCV-fans gingen er maar eens achter staan en hingen snel weer in de hekken toen Derek de gelijkmaker binnenkopte. Helaas constateerde de VAR dat onze Derek met zijn kleine teen buitenspel stond.

    PVCV was helemaal terug in de wedstrijd en in een hoger tempo en met meer passie werd er gejaagd op de gelijkmaker. Maarssen was verrast en werd in het middendeel van de eerste helft teruggedrongen in het eigen 16 metergebied. Toch bleef Maarssen regelmatig levensgevaarlijk met lange ballen achter ons centrale verdedigingsduo Derek en Luuk en moest Djavi twee keer zijn team redden met geweldige reflexen. Zo gingen onze helden na een hele lastige start met een kleine achterstand de kleedkamer in (1:2).

    In de rust moet coach Gijs magische dingen hebben gezegd of een wonderdrank hebben geschonken, want onze ontketende jongens kwamen als straaljagers uit de kleedkamers. Al snel knalde Guylai de gelijkmaker binnen, maar net als Derek stond hij buitenspel. Maar PVCV bleef druk zetten op de Maarssen-defensie en in de 8e minuut leverde een gestresste Maarssenaar de bal in. Julian werd meteen op rechts diepgestuurd, bereikte met een loepzuivere voorzet Guylai in de 16 en die ramde met links oorverdovend hard langs de Maarssen-keeper (2:2).

    Nu was de beer los! Maarssen werd 10 minuten lang over het hele veld opgejaagd door een gretig PVCV, waarin iedereen een belangrijke rol speelde. De attente Djavi keepte ver van zijn doel, de backs Younes, Mats, Wessel en Wisse denderden van voor naar achter over de zijkanten en het verdedigingscentrum Derek en Luuk was een prettige mix van duelkracht en inzicht. Op het middenveld bewaakte de intelligente en daadkrachtige controleur Jarno de balans op het veld, bracht de moedige Milan dynamiek, strooide Tobias met slimme passjes en zorgde Kay voor aansluiting naar de aanvallers. Voorin was Niels het krachtige aanspeelpunt, zorgde Julian met zijn diepgang voor dreiging, creërde Lars met steekballetjes gevaar en waren Guylai en Fabian de creatieve geesten.

    Maar net toen onze ontketende helden de wedstrijd domineerden, toonde Maarssen zijn technische klasse. Want het afstandsschot dat halverwege de tweede helft van 25 meter als een granaat onder de lat insloeg was verbluffend mooi (2:3). En pijnlijk. Vlak na deze mokerslag drukte Maarssen door en gleed Wessel met een man in zijn nek op de doellijn een levensgevaarlijke voorzet over de lijn (2:4). De fut leek er wel uit bij onze moegestreden mannen, maar 12 minuten voor tijd mocht Jarno een penalty nemen na een handsbal van Maarssen. Zoals altijd bleef Jarno cool & collected en ramde de pingel tegen de touwen (3:4).

    Maarssen werd nerveus en een tikkeltje gefrustreerd. De klok tikte verder en de emoties op het veld liepen weer op. Vijf minuten voor tijd was daar ineens de perfecte PVCV-counter over links bij de handige Guylai die twee Maarssenaren dronken tikte en de bal perfect bij de tweede bal neerlegde waar de met zijn antilope-passen aanstormende Julian de bal wel raakte, maar net naast de paal gleed.

    Voetbal is soms een oneerlijk spel. Want waar de sensationele 4:4 serieus in de lucht hing, profiteerde het stevige Maarssen in de laatste minuten twee keer meedogenloos en efficiënt van geklungel in onze verdediging. Zo stond er ineens een terechte maar wel geflatteerde 3:6 eindstand op het scorebord. Gek genoeg dezelfde eindstand als in september, maar het grootste deel van de wedstrijd wel met een ander spelbeeld. PVCV deed nu serieus mee met het sterke Maarssen en maakte het de zwart-witte kampioenskandidaat bij vlagen moeilijk. De conclusie is dan ook dat onze jongens de afgelopen tijd zijn gegroeid, de Hoofdklasse aan kunnen en vandaag in de slotfase een pijnlijk lesje in effectiviteit kregen.