• Victoria O17-2 vs PVCV O17-2 3:0

    Onze mannen hadden vorige week met een lekkere pot voetbal en een klinkende 4:0 overwinning op Maarssen O17-2 een einde gemaakt aan een beginnende herfstdepressie en leken hun oude vorm weer een beetje op te pakken. Zeker met het oog op de uitwedstrijd vandaag tegen het laag geklasseerde Victoria O17-2 en het resterende programma voor de winterstop leken onze balvirtuozen de komende weken weer richting de top te kunnen kruipen. Maar vrijdagavond plaatsten de heren Rutte & De Jonge het competitievoetbal tot de Kerst in de wachtkamer. Niet trainen? Maar wel wedstrijden tot 17.00? Alles is nog onduidelijk, maar de uitwedstrijd van vandaag tegen Victoria zou zomaar eens de laatste kunnen zijn voor de komende tijd.

    Op voorhand een leuke wedstrijd. Want Victoria uit het pittoreske Loosdrecht was voor onze jongens geen ‘usual suspect’. Voor de meeste spelers en aanwezig ouders was het de eerste kennismaking met de blauw-witte boys. Mooi in het Gooische groen gelegen complex met een gezellige kantine met houten balken en echte Italiaanse koffie. Enige minpunt van deze late middagwedstrijd was de al urenlang naar beneden komende regen.

    De zieke Milan en geblesseerde Guylai behoorden vandaag niet tot het sterrenensemble van coach Gijs, die ook nog eens zijn collega-coach Youri moest missen. Toch kon Gijs in een soort 3-4-3 opstelling een prima formatie op het kletsnatte kunstgras zetten. Al vanaf de start zagen het handjevol toeschouwers dat er deze week hard was getraind op de opbouw van achteruit. Waar er de laatste weken nogal eens een bal blind naar voren werd geramd die net zo hard weer terug kwam, zagen we van achteruit nu rustig de bal van voet naar voet worden geplaatst. De backs en het middenveld werden nu ook betrokken bij de aanvalsopbouw. Omdat ook Victoria dat deed, zagen we de eerste 20 minuten een gelijkwaardige wedstrijd met weinig spektakel voor beide doelen.

    Maar ineens was daar de diepe bal op Niels die het 16 metergebied in sprintte, wat verdedigers als hinderlijke strontvliegen van zich af schudde en de perfect meegelopen Julian een kans voor open doel bood. Half Vleuten hing al in de hekken, maar Julian plaatste de bal millimeters langs de verkeerde kant van de paal. Een minuut later moest Niels met een blessure naar de kant en redde Djavi zijn teammaten met een katachtige redding op een kopbal van de Loosdrechters. De wedstrijd was los en iedereen ging er eens goed voor zitten.

    Na een half uur kwamen de soepel combinerende Victorianen over onze linkerkant opstomen en slingerde de watervlugge rechtsbuiten de bal in de 16. Djavi kreeg er in eerste instantie nog een handje tegen, maar de rebound belandde net voor de dodelijke voetjes van de Victoria-spits (1:0). Dat was een fikse tegenvaller, maar voor onze tot dan toe wat tamme helden wel het startsein voor de beste 10 minuten van de wedstrijd. Na een prachtige aanval over rechts van Mats, Kay en Lars belandde de bal op de rand van de 16 bij Tobias die zijn schot net naast zag gaan. Vlak voor rust kwam Julian dreigend over links door en plaatst de bal naar de tweede paal waar Kay fraai inkopte. Helaas gleden de keeper en een Victoria-verdediger in nauwe samenwerking de bal van de doellijn.
    Zo werd met een tikkeltje onverwachte maar toch wel terechte 1:0 achterstand de rust bereikt. Het liep in de eerste helft aanvallend stroef bij onze jongens en er werd veel balverlies geleden. In de tweede helft kon het dus alleen maar beter gaan en dus was er absoluut nog vertrouwen om de 3 punten lekker mee terug te nemen naar Vleuten.
    De praktijk in het doorweekte Loosdrecht was in de tweede 40 minuten echter compleet anders. Want het was opnieuw het flitsend combinerende Victoria dat het initiatief nam. Al snel kregen de blauw-witten 2 moddervette kansen. De eerste werd gemist en bij de tweede was Djavi alert. In die fase leden onze ongeconcentreerde mannen overal op het veld balverlies en kwamen ze niet onder de druk van de zeer sportieve Loosdrechtenaren uit. Het was wachten op de 2:0 en die viel door een prachtige hoge bal van de linksbuiten die vanaf de zijlijn Djavi passeerde. Drie minuten later werd de schade nog groter toen de prima Victoria-spelmaker met een vlijmscherpe steekpass zijn rechtsbuiten wegstuurde die spijkerhard de genadeklap uitdeelde (3:0).

    In de resterende 20 minuten probeerden onze aangeslagen en verkleumde jongens nog iets terug te doen. Maar vandaag was zo’n zeldzame dag waarop bijna niets lukte. Er was nog een geplaatst schot van Kay en een afstandschot van Jarno die hoog over ging en het vliegverkeer boven de regio Amsterdam in ernstig gevaar bracht. En na een foutje van de keeper mochten we nog een indirecte vrije trap op 7 meter van het doel nemen en die zorgde nog voor hartverwarmende momenten. Julian schoot eerst tegen de op de doellijn staande en uit 11 spelers opgetrokken blauw-witte muur, Younes zag de rebound geblokt worden en Wisse plaatste de volgende terugketser net langs de paal.

    Voor meer gevaar konden onze jongens in de teleurstellende tweede helft niet meer zorgen. Zo verloor PVCV een wedstrijd die we niet verwacht hadden te verliezen. Maar eerlijk is eerlijk. Victoria was vandaag op alle fronten beter en de overwinning was terecht. Onze mannen speelden de hele wedstrijd afwachtend, leverden overal onnodig ballen in, waren over het hele veld steeds een stapje te laat en waren niet doortastend richting het doel van Victoria. Het leek wel of ze last hadden van de Coronablues. Ze doen niets liever dan met samen met elkaar voetballen, maar de persconferentie heeft voor veel onzekerheid gezorgd. Kunnen er de komende weken nog wel wedstrijden gespeeld worden? De tijd zal het leren. Wanneer er ook weer gespeeld gaat worden: het moet beter, het kan beter en bij de volgende pot gaat het gewoon weer beter. Dat hebben ze dit seizoen al vaak genoeg laten zien!