• JO19-1 pakt de draad weer op

    Zaterdag 3 november 2018 LOPIK 19-1 – PVCV 19-1 1-4
    Afgelopen zaterdag reisden de mannen van PVCV 19-1 af naar de Langeleegte van de Provincie Utrecht: Lopik. Na eindeloze grasvlaktes doemde het complex van Lopik op, net als de stad Edmonton verrijst uit de Canadese grasvlaktes. Knus en gemoedelijk is het wel bij Lopik, een gezellige kantine en da’s altijd handig wanneer er een jarige ouder in het midden is: Suzanne. Maar genoeg daarover, het gaat uiteindelijk om de wedstrijd en het binnenhalen en terugbrengen van 3 punten naar Vleuten. Zo gezegd zo gedaan zou je zeggen, maar met de resultaten van de laatste 2 wedstrijden is dat nog geen vanzelfsprekendheid. Behalve punten moest er dus ook vertrouwen worden getankt in Lopik. En is dat gelukt? Ja, zouden we kunnen zeggen, ofschoon er wat betreft mentale weerbaarheid in het veld en langs de lijn nog wel verbetering mogelijk is. Te vaak laat PVCV 19-1 zich beïnvloeden door de scheids om vervolgens tijdens de wedstrijd in een negatieve spiraal te komen. Ook deze keer dreigde dit even tijdens het 2e gedeelte van de 1e helft, maar gelukkig bracht de rust voldoende mentale weerbaarheid terug om in de 2e helft de klus te klaren.
    PVCV 19-1 begon de wedstrijd fel, vast besloten om een positief resultaat te halen. Waar de bal was waren onze mannen en de individuele duels werden in het voordeel van Peef beslist. Gevolg: weinig ruimte en veel voetbal op de helft van Lopik. De verdediging stond met Julian, Wesley & Luca goed. Er werden weinig kansen weggegeven in het begin van de wedstrijd. Het advies van de trainers om meer op de goal te schieten (niet geschoten is altijd mis) werd ter harte genomen. Het leverde enkele goede schoten op van Lars en Lucas.
    Na het eerste kwartier sloeg Peef toe. Na goed voorbereiden werk en passes, waarbij de bal het werk deed, kwam de bal via de voeten van Julian, Masis en Fabian bij Tom, die vrij voor de keeper de bal netjes en vakkundig links voorbij de keeper van Lopik schoot: 0 – 1.
    Na de 1 – 0 zakte Peef in, met als gevolg meer ruimte en kansen voor Lopik. Een waarschuwing van Lopik was al afgegeven in de 10e minuut, toen Alec dankzij een perfecte opstelling een bal van de lijn haalde. Luke was al kansloos, Alec redde Peef. Iets wat hij in aan het eind van de 1e helft nog een keer zou herhalen. Perfect Alec!
    Het noodlot voor Peef sloeg uiteindelijk toe rond de 30e minuut, toen een speler van Lopik uit een vrije trap vrij kon in koppen. Luke was kansloos: 1 – 1.
    In het laatste kwartier van de 1e helft had Peef het moeilijk. Lopik was gelijkwaardig, maar Peef vocht tegen zichzelf – de eerdere mentale weerbaarheid speelde hierbij een rol. Laat je niet uit de wedstrijd fluiten Peef!
    Maar zoals gezegd, na de rust ging het een stuk beter. Wissels in de 2e helft waren Bas voor Radovan, Morris voor Tom en Mark voor Lucas. Stuk voor stuk goede wissels, waarbij de breedte in de selectie goed naar voren komt.
    5 minuten na de rust scoorde Lars de 2 – 1. Een mooie goal, evenals de 3 – 1 van Fabian, waarbij mooi combinatie werk van Masis en Bas aan vooraf ging.
    De 2e helft leverde daarnaast nog schoten op de goal zonder resultaat op van onder andere Masis (in 1x op de slof), Fabian (omhaal) en Lucas (een bal die het midden hield tussen een voorzet en een schot en via de pal naast ging).
    Ging alles dan goed in de 2e helft? Nee, niet alles, maar dat is ook in de eredivisie lang niet altijd het geval (FC Utrecht – ADO Den Haag 1 – 0). Rond de 75e minuut waren er nog hachelijke kluts situaties voor de goal bij Luke, maar gelukkig werd dit uiteindelijk via een uitval over rechts, waarbij Morris de blad teruglegde op de 16 meter naar Lars gecorrigeerd. De puik ingeschoten bal leverde de 4 – 1 op.
    5 – 1 en 6 – 1 had er ook nog ingezeten. In de laatste 5 minuten kwamen zowel Mark als Morris alleen voor de keeper. In beide gevallen stond deze goed in de weg. Misschien nog iets om te oefenen tijdens de training.
    Uiteindelijk was het dus dubbel feest in Lopik. 3 punten voor Peef & de jarige Suzanne.
    Op naar de volgende wedstrijd en wie weet, wanneer de tegenstanders nog wat punten verspelen, is het nog mogelijk voor PVCV 19-1 op een mooie positie te eindigen.

    René Corsten