• Een mooie en dikverdiende beloning!

    Al vanaf het begin van de competitie is het duidelijk dat de jongens goed meedraaien in deze sterke competitie. Alleen valt het kwartje steeds net de verkeerde kant op. Het begon met een onterecht gelijkspel tegen Kon. HFC in Haarlem. Daarna tegen vier sterke tegenstanders op rij met steeds één doelpunt verschil verloren. En dan sta je zomaar onderaan met één punt terwijl je het best goed gedaan hebt. Daarom keek iedereen er naar uit dat de jongens zichzelf een keer zouden gaan belonen met winst. Dat zou vandaag moeten gaan gebeuren tegen Reiger Boys.

    In de voorbereiding werd er op maandag goed gespeeld tegen Vitesse en op vrijdagavond was er een Fortnite disco avond. Goed voor de teambuilding. De jongens hadden er dan ook zin in toen we verzamelden in Vleuten om af te reizen naar Heerhugowaard. Reiger Boys was vandaag de gastheer. Aangekomen gingen de ouders zich opwarmen in de mooie kantine en de jongens begonnen samen met Mitch en Barry aan de voorbereiding voor de wedstrijd. Brent kon er helaas niet bij zijn vandaag. Een extra goede reden om die drie punten mee naar huis te nemen. Verder was de hele ploeg compleet. Langzamerhand begaf iedereen zich naar het veld. De omstandigheden konden niet mooier. Een heerlijk strak gemaaid grasveld, nog net een beetje nat van de lichte vorst en dauw, in combinatie met een lekker herfstzonnetje.

    Langs de kant verzamelden zich van beide ploegen veel ouders, familieleden en supporters. Daarbij leek Vleuten zelfs wat in de meerderheid. In spanning keken we toe hoe de scheidsrechter floot voor de aftrap. Net als tegen Buitenveldert begon PVCV sterk. Het spel speelde zich af op de helft van Reiger Boys. De hele ploeg zat gelijk lekker in de duels en voorin zorgden Joran, Thomas en Niccolo direct voor dreiging. Zonder dat er echt grote kansen kwamen. Langzamerhand kwam de wedstrijd iets meer in balans waarbij PVCV wel een licht overwicht hield. Echt gevaarlijke momenten kwamen er jammer genoeg niet. Het lukte steeds net niet om de kansen echt goed uit te spelen. De grootste kans was uiteindelijk voor Tom, die na een corner de bal net niet onder controle kon krijgen, om hem tegen de touwen aan te schieten. Aan de andere kant kreeg Reiger Boys twee kansen. Tweemaal na slippertjes in de verdediging alleen Daniel was vandaag meegereisd met één doel, de nul houden. En die hield zijn doel schoon. Verder kwam Reiger Boys er niet doorheen. Voordat we het wisten was het rust.

    De beide teams zochten de kleedkamers op en de ouders evalueerden de eerste helft. Dit moest kunnen maar echt heel overtuigend was het ook nog niet. Kortom, dit was nog geen zekerheidje. De jongens kwamen het veld weer op en dus zocht iedereen zijn plekje langs de lijn en in het veld weer op. Nog een half uurtje er tegenaan!

    En dat deed PVCV. De jongens gooiden alles van zich af en gingen er vol tegenaan. Duels werden gewonnen. Er werd beter gevoetbald en vrijgelopen. Dit zag er goed uit. Al heel snel werd er een goede aanval opgezet waarbij Marijn werd vrijgespeeld aan de rechterkant, die zette de bal voor. Niccolo kwam prima voor zijn man en dan weet je wat er gebeurt. Niccolo schoot de bal onhoudbaar voor de keeper in het doel, de 0-1 voorsprong was te pakken! Dat was een lekker gevoel zeg. PVCV bleef prima door gaan en Reiger Boys kwam er niet meer uit. PVCV bleef gevaarlijk voorin. Na wederom een prima aanval werd Marijn in het strafschopgebied onderuit getrokken. De scheidsrechter kon niet anders dan een penalty geven. Jesper ging achter de bal staan, bleef heel koel en knalde bal hard in de linkerhoek. Dat was een lekker gevoel, 0-2 voor. Dit mochten we niet meer weg geven. Onze jongens waren daar zelf ook van overtuigd en straalden ook echt met z'n allen uit: die drie punten gaan mee naar Vleuten! Daniel kreeg weinig meer te doen in de tweede helft maar als meevoetballende laatste man was die een prima slot op de deur. De backs Julius, Tom en Noeri hadden hun tegenstanders in de zak. Geen duel werd verloren en waar mogelijk werd er mee naar voren gevoetbald. Andres en Quinn heersten in het centrum en bouwden samen meerdere, prima, aanvallen op. Het middenveld was één brok dynamiet vandaag. Jesper, Ties en Daan liepen alle gaten dicht en vochten veel goede duels uit waarbij er maar weinig werden verloren. Daarbij sloten ze ook steeds goed aan in de aanval, waardoor PVCV steeds meer kansen ging creëeren. Vlak daarvoor zorgde Timo en Thomas voor de creativiteit en voor de slimme passjes. Niccolo en Joran bleven vanaf de zijkanten heel dreigend. Alleen met overtredingen konden ze worden afgestopt. Marijn bleek in de spits weer levensgevaarlijk, dit bleek wel bij de twee doelpunten. En zo zagen we dus een uitstekende tweede helft van onze jongens. De 0-3 hing in de lucht maar viel helaas niet. Dat maakte uiteindelijk niet uit. Het zat er op. De scheidsrechter floot voor het eindsignaal en de jongens vielen elkaar juichend in de armen.

    De tegenstander werd bedankt waarna de jongens door gingen met een klein feestje vieren. Samen met Mitch werd er midden op het veld luidkeels het \"wij zijn wit, wij zijn rood\" aangeheven. Daarna renden de kids juichend op de alle ouders af. Eindelijk is die zwaar verdiende overwinning binnen. Een mooie beloning voor de ontwikkeling van het team. In de kleedkamer werd het feestje voortgezet. Uiteindelijk kwamen de jongens één voor één de kantine in en konden we weer op weg naar Vleuten. Nagenietend van deze mooie prestatie.