• Afscheid in stijl

    Het seizoen loopt op zijn einde. Vandaag stond de laatste competitie wedstrijd gepland voor onze jongens. Uiteraard is het voetballen dan nog niet voorbij, de tijd van oefenwedstrijden en toernooien breekt dan aan. Maar vandaag nog voor de laatste keer voor de punten. Daarbij kon PVCV bij winst vandaag de vijfde plaats behouden en dat zou een mooie eindklassering zijn in de hoofdklasse 1. Het team heeft een geweldige ontwikkeling doorgemaakt en voetbalt steeds beter. Dat bleek ook wel weer bij de doordeweekse oefenwedstrijd tegen Kampong die kansloos werd weggespeeld. Vandaag zou dat een stuk moeilijker gaan worden. De tegenstander van vandaag was RKAV Volendam waarvan voor de winterstop in moeilijke omstandigheden met 2-1 van werd verloren.

    Die omstandigheden waren vandaag een stuk beter want het was heerlijk weer. Rond de klok van 09.00 uur werd er verzameld bij PVCV. Helaas konden Thomas en Timo er vandaag niet bij zijn en Jesper kon alleen de eerste helft mee doen. Versterking werd er gevonden in Delano en Dion van de JO11-1 die na hun eigen wedstrijd aanhaakten. De wedstrijd stond ook in het teken van afscheid. Immers voor Mitch en Brent was het de laatste wedstrijd voor dit team. Daarnaast nemen Quinn en Daniel afscheid en was het dus ook hun laatste competitie wedstrijd. Quinn gaat zich vol richten op het tennissen en Daniel is volgend jaar te bewonderen bij FC Utrecht. Een bijzondere wedstrijd dus voor deze jongens. In de voorbespreking kregen de jongens de complimenten van Mitch en Brent voor de ontwikkeling die doorgemaakt is. Vandaag de opdracht om aan iedereen te laten zien waar dit team toe in staat is.

    Nadat de warming up er op zat verzamelden iedereen zich rond veld 2. Ook in deze laatste competitiewedstrijd stond Piet Hein weer gereed om deze wedstrijd te leiden. Nadat de beide teams opgesteld stonden floot Piet Hein voor het begin van de wedstrijd. In de eerste minuten was het nog even zoeken voor de verdediging hoe goed op te bouwen tegen een tegenstander die 4-4-2 speelt maar al snel werden de oplossingen gevonden. Daarbij liet Daniel zien hoe die ook als meevoetballende keeper gegroeid is dit seizoen. Soms tot halverwege de eigen helft werd er meegevoetbald door Daniel. Prachtig om te zien. PVCV nam het initiatief in de wedstrijd. Volendam kwam bijna niet van de eigen helft af. Daarbij was het wel moeilijk om tot grote kansen te komen omdat er veel verdedigers rondom de zestien meter van Volendam stonden. Het was in ieder geval mooi om te zien hoe er gevoetbald werd. Naarmate de eerste helft vorderde werd PVCV sterker en sterker en ook gevaarlijker. Marijn werkte voorin weer knetterhard en beloonde zichzelf bijna met een doelpunt maar de keeper kon dat net voorkomen. Aan de zijkanten waren Joran en Niccolo hun verdedigers de baas en zorgde voor veel dreiging. Bij een goede aanval werd Joran in het strafschopgebied omver geduwd maar het was net te weinig voor een penalty. Vlak daarna speelde Joran twee verdedigers uit en scoorde de 1-0 maar nu was het buitenspel. De 1-0 hing in de lucht en zou ook meer dan verdiend zijn. Het was inmiddels bijna rust toen Joran vanaf de rechterkant werd weggestuurd en een goede voorzet afleverde. Die kwam terecht bij de net ingevallen Dion. Die bedacht zich geen moment en bekroonde zijn invalbeurt met de 1-0. Invallen vanuit de 11-1 en dan ook nog scoren, heel mooi! Vlak daarna was het rust.

    Met het lekkere gevoel van net voor de rust gescoord te hebben kwamen de jongens de kleedkamer in. Mitch liet de jongens even bijkomen om daarna nog een paar tips maar vooral ook de complimenten te geven. Nu alleen nog ervoor zorgen dat de tweede helft minimaal net zo goed zou worden.

    De tweede helft ging verder waar de eerste helft was gebleven, een sterk PVCV tegen een onmachtig en kansloos Volendam. Uiteraard deden de Volendammers er alles aan maar onze jongens waren voetballend veel beter. De verdediging speelde foutloos en gaf geen kans weg. Quinn en Andres heersten in het centrum en bepaalden de opbouw van achteruit maar ze schoven ook steeds meer door naar het middenveld waarvandaan er steeds weer vooruit werd gejaagd en de bal telkens weer heel snel in het bezit kwam van PVCV. De backs Julius, Tom en Noeri waren verdedigend foutloos maar deden aanvallend ook prima mee. De aanvallers van Volendam werden er gek van want bij elke aanval vlogen ze over de zijkanten mee naar voren. Als beloning voor het sterke optreden van onze verdedigers zorgde Andres voor een geweldige beslissing van de wedstrijd. Een vrije trap van een meter of 20 werd door Andres schitterend in de kruising geschoten. Wat een beauty! In de laatste 15 minuten van de wedstrijd ontstond er een gallery play wedstrijd vanuit PVCV kant. De ene mooie aanval na de andere mooie aanval volgde. Daarbij is het middenveld in dit verslag niet genoemd maar ook in die linie werd er een perfecte wedstrijd gespeeld. Daan was weer het bekende slot op de deur door bij elke vorm van een uitbraak van Volendam er meteen tussen te zitten. Daarnaast was Daan ook als aanvallende middenvelder betrokken in de opbouw bij veel gevaarlijke aanvallen. Zijn collega Ties deed hetzelfde en groeide in tweede helft waarbij er meerdere keren een Zidane te bewonderen was. Jesper had als aanvallende middenvelder al een top eerste helft gespeeld met zijn bekende felheid en techniek. In de tweede helft moest Marijn het vanaf die plek laten zien en ook dat kan Marijn. Met zijn power en techniek is die bijna niet van de bal af te krijgen. Een plaag voor elke tegenstander. Met nog een paar minuten op de klok volgde het slotakkoord van de wedstrijd. Na een schitterende aanval met Ties en Niccolo in de hoofdrollen werd wederom Dion vrijgespeeld die zijn tweede doelpunt van de wedstrijd maakte! Over hoofdrollen gesprokken! Zijn teammaatje Delano scoorde vandaag niet maar speelde ook een hele goede wedstrijd en maakte het de Volendamse verdedigers van een jaar ouder erg moeilijk. Uiteindelijk eindigde de wedstrijd in 3-0.

    Louter blijde gezichten in het Vleutense kamp na afloop van de wedstrijd. Mitch en Brent kregen in de kleedkamer een dik applaus van het team waarna het \"wij zijn wit, wij zijn rood\" op de velden te horen was. Een mooier afscheidscadeau als deze wedstrijd was er niet mogelijk geweest voor Daniel, Quinn, Mitch en Brent. Met recht een afscheid in stijl.