Home Teams Senioren PVCV 3

Afgelopen zondag speelden wij onze laatste wedstrijd voor de winterstop. Een winterstop die voor ons misschien te vroeg of te laat kwam. Het is maar net hoe je het bekijkt. We begonnen het seizoen met de langste reeks zonder nederlagen. Sterker nog, we wonnen 8 wedstrijden en speelde er slechts 1 gelijk. Echter verloren we eind november van de nummer 2 en 3 waardoor we afgleden naar plek 3. Echter toonde ons elftal karakter en wonnen we afgelopen zondag met 1-5 bij de nummer 4, je kent ze wel Swift met Benno en Floris!!

Met de beste opstelling gingen we het veld in en dat resulteerde direct in een wonderschoon doelpunt van gastspeler (in de maand december) Peter Vernooij. Een lange bal van ‘good old’ Wilt-Jan werd ineens over de keeper gelobt door Peter. (0-1) Door slordig spel op het middenveld (ik noem geen namen Mark!) werd een middenvelder van Swift instelling gebracht en dat resulteerde in de gelijkmaker (1-1). PVCV liet zich niet uit het veld slaan, letterlijk en figuurlijk en schoot/kopte/duwde de 1-2 binnen. Na een duel op het scherpst van de snede bleef Peter koel toen hij één op één kwam te staan met de keeper van Swift. Peter schoot rustig en beheerst de 1-3 binnen. Na wat smerige overtredingen van beide kanten (met name Swift) en een terechte gele kaart die past bij ons elftal, geel voor zeuren en zeiken op een EIGEN speler, werd de thee ingeschonken op het Olympiaplein in Amsterdam.

PVCV stroopte de mouwen op om snel op zoek te gaan naar de vierde treffer om een lastige tweede helft te voorkomen. Na een goed uur spelen ‘pegelde’ Marc A. de bal achter de keeper van Swift waardoor de 3 punten zo goed als zeker mee gingen naar Long Pura op de Rozengracht. Een schitterende goal van Sander de Bruin mag niet ontbreken in dit verslag. Hiermee is meteen de einduitslag vermeld 1-5. Drie belangrijke punten die een paar minuten later genoeg bleken te zijn om gekroond te worden tot ‘Herbstmeister’. Dit laatste werd met 15 trotse mannen nog lang gevierd in het Amsterdamse nachtleven! (En René bleef wakker). Nadat we de 60e verjaardag van Bompa (!) hadden gevierd dropen de eerste helden af naar moeders de vrouw…..

Terugkijkend op de eerste seizoenshelft hebben we denk ik iets unieks neergezet. Met waarschijnlijk qua leeftijd de oudste spelersgroep op dit moment bovenaan staan is een geweldige prestatie. Als je dan ook nog ons ziet voetballen met een enorm fanatisme en gedrevenheid is dat iets waar elk elftal een voorbeeld aan kan nemen. Daarnaast hebben we ook nog de gezelligheid om met elkaar naar de film te gaan of zoals zondag in Amsterdam te eten. Persoonlijk vind ik het fantastisch om hier wekelijks getuige van te zijn en een klein onderdeel van dit team te zijn.

Groet, rugnummer 12